Klimakterium, w tym również menopauzę, powoduje stopniowy zanik czynności jajników. Obserwuje się wtedy spadek stężenia hormonów kobiecych we krwi, estrogenów (o 40-60%) i progesteronu (nawet do poziomu nieoznaczalnego). W rezultacie, zakłóceniu ulega równowaga hormonalna, co powoduje wystąpienie szeregu symptomów kojarzonych z menopauzą.

Wiek, w którym pojawia się klimakterium, jest dość zróżnicowany. Szacuje się, że w Polsce rozpoczyna się najczęściej pomiędzy 45 a 49 rokiem życia i trwa około 10 lat, przy czym menopauza, czyli „szczyt” klimakterium, przypada przeciętnie na 49 rok życia. Czas wystąpienia pierwszych objawów przekwitania zależy przede wszystkim od uwarunkowań genetycznych. O przyspieszeniu wystąpienia menopauzy decyduje też niehigieniczny tryb życia np.stres, niezdrowa dieta.

Menopauza sama w sobie nie jest uważana za chorobę. Jest to jedynie zespół symptomów. Dopiero te symptomy, jeśli nie są łagodzone, mogą prowadzić do chorób i schorzeń (np. osteoporozy, chorób układu krążenia etc.). Dlatego kobiety powinny reagować na pierwsze oznaki menopauzy jak najszybciej. Zniwelują przykre niedogodności i będą cieszyć się z życia jak dotychczas. Ponadto będą miały szansę uniknięcia poważniejszych konsekwencji menopauzy.

Uciążliwe dolegliwości

Niedogodności menopauzalne można podzielić na dwie grupy: natury psychicznej (gorsze samopoczucie, huśtawki emocjonalne, stany depresyjne, osłabienie koncentracji) oraz fizycznej (uderzenia gorąca, pocenie nocne, zwiększenie poziomu złego cholesterolu, osteoporoza). Część z tych symptomów pojawia się już na samym początku klimakterium. Do wczesnych oznak przekwitania zalicza się uderzenia gorąca tzw. wary (odczuwane jako nagłe fale ciepła przepływającego od głowy do tułowia). Trwają one od kilku minut do pół godziny, a mogą występować nawet kilkadziesiąt razy na dobę. Początkom menopauzy towarzyszą też nocne poty, które zaburzają sen, co skutkuje uczuciem zmęczenia i rozdrażnienia w ciągu dnia. Ponadto, w tym okresie kobieta musi zmagać się z zaburzeniami pamięci, przygnębieniem, bezsennością oraz pogorszeniem koncentracji.

Z kolei niedogodności występujące w szczytowym okresie klimakterium, wynikają z zakłócenia równowagi hormonalnej. Najczęściej spotyka się wtedy objawy menopauzy ze strony układu krążenia oraz układu kostnego. Dlaczego tak się dzieje? Otóż, jak stwierdzono, właściwy i zrównoważony poziom hormonów kobiecych przed menopauzą zabezpiecza przed rozwojem miażdżycy i wystąpieniem chorób układu krążenia. Gdy tylko poziom hormonów jest zaburzony, to kobiety bardziej niż mężczyźni, są narażone na chorobę wieńcową, zawał serca lub udar mózgu. Z kolei szybkie obniżenie stężenia wapnia w tkance kostnej w okresie menopauzy zwiększa ryzyko osteoporozy. Kości stają się wtedy mniej wytrzymałe i są bardziej podatne na złamania.