Często gdy boli nas głowa, rwie bark, drętwieje ręka lub noga, nie kojarzymy tego z chorym kręgosłupem.

Rzeczywiście tak jest. Gdy boli nas ręka lub noga, zastanawiamy się, gdzie mogą być zmiany w tych kończynach, a przyczyna dolegliwości może być odległa. Rwący ból promieniujący do nogi to często zmiany w kręgosłupie, które mogą być zwyrodnieniowe, zapalne, jak i przeciążeniowe. Jeśli chodzi o drętwienie ręki, to najczęściej niepokoimy się, czy nasze serce nie choruje. A jeśli boli nas głowa lub drętwieje kark, rzadko kojarzymy to z nieprawidłową pozycją podczas pracy, a ta powoduje zmiany w kręgosłupie odpowiedzialne za te dolegliwości.

Na bóle kręgosłupa cierpi większość z nas. Jaka jest główna przyczyna tych dolegliwości?

Przyczyn jest wiele, ale niepokojący jest fakt, iż jak wykazują badania przesiewowe wśród dzieci i młodzieży, aż 80 procent ma skrzywienia kręgosłupa i wady postawy.

Czy są to wady wrodzone?

Po części można powiedzieć, że jakieś skłonności genetyczne są. Najczęściej jest to jednak wynik wieloletnich przeciążeń. Proszę sprawdzić u dziecka, które chodzi do szkoły podstawowej, jaka jest waga jego plecaka czy tornistra - dochodzi ona czasami do ośmiu kilogramów! I tak szczęście, że nie nosi się do szkoły teczki, jak to było modne przed laty. A zatem mamy obciążenie kręgosłupa już od najmłodszych lat. Do tego dochodzi siedzenie w niewygodnej ławce, a po przyjściu do domu przesiadywanie przy komputerze, bo rodzice zajęci pracą często nie mają czasu dla swoich dzieci.

Czy nie jest tak, że problemy odcinka lędźwiowego i szyjnego często „idą w parze" i trzeba leczyć cały kręgosłup?

Oczywiście, nawet jeśli cierpimy na dolegliwości jednego odcinka kręgosłupa, powinniśmy leczyć go całościowo, bo jak często widzimy to na zdjęciach rentgenowskich, zmiany dotyczą całego kręgosłupa.

I nie od razu trzeba go operować, prawda? Wy, specjaliści rehabilitacji, uważacie, że interwencja chirurgiczna to ostateczność.

Operacja powinna być ostatnim etapem podróży pacjenta do zdrowia. Nie można opierać się tylko na zdjęciach rentgenowskich, nawet tych najnowocześniejszych trójwymiarowych, bo można popełnić błąd. Zawsze potrzebna jest konsultacja innych specjalistów, głównie neurologa. Poza tym uważam, że nie powinno się rozpoczynać działania od wykorzystania „ciężkiej artylerii", kiedy można spróbować zabiegów nie obciążających organizmu. Poza tym trzeba pamiętać, że każda operacja, a szczególnie zabieg neurochirurgiczny, to ingerencja w delikatną strukturę organizmu. Nawet wybitny neurochirurg nie jest w stanie do końca przewidzieć reakcji organizmu, bo przecież dociera on do niezwykle wrażliwych i delikatnych struktur nerwowych.

U większości chorych poprzez odpowiednią rehabilitację, terapię manualną, zastosowanie nowoczesnych aparatów do fizykoterapii możemy zmniejszyć dolegliwości lub doprowadzić do całkowitego ich ustąpienia. Jednak przede wszystkim należy zmienić swój tryb życia i włączyć codzienną dawkę ruchu. Często powtarzam moim pacjentom, że codzienny półgodzinny spacer z psem rano i wieczorem jest nie tylko dobry dla czworonoga, ale i dla naszego kręgosłupa.