Okres jesienny to czas, w którym zaostrzają się objawy choroby wrzodowej. Patogeneza i etiologia tej choroby nie jest do końca wyjaśniona. Powszechnie uważa się, że do powstania ubytków w błonie śluzowej żołądka i dwunastnicy przyczynia się przewlekły stres, nadużywanie kawy, alkoholu, papierosów, leków przeciwbólowych, zaburzenia hormonalne. Ostatnio główną rolę w powstawaniu choroby przypisuje się bakterii Gram-ujemnej Helicobacter pylori.

Objawy kliniczne choroby mogą być bardzo zróżnicowane; pojawiający się ból w nadbrzuszu ma charakter sezonowy, jego objawy nasilają się na wiosnę i jesień, charakter bólu też może być bardzo różny od piekącego, gniecącego, promieniujący do pleców i prawego ramienia, pojawia się po 2-3 godzinach po posiłku, obecny jest również, gdy nie przyjmujemy żadnych posiłków. Innymi objawami, które powinny nas zaniepokoić to częste niestrawności, uczucie pełności, przewlekłe zaparcia, w nielicznych przypadkach pojawiają się wymioty z dodatkiem krwi lub smoliste stolce. Czasami choroba rozwija się podstępnie, nie dając żadnych wyżej opisanych objawów. Leczenie choroby wrzodowej jest bardzo ważne, ponieważ istnieje ryzyko powstania raka żołądka.

Terapia przeciwwrzodowa

Głównym celem terapii przeciwwrzodowej jest zniesienie bólu, przyspieszenie gojenia się wrzodu oraz zapobieganie nawrotom i powikłaniom choroby. Terapia przeciwwrzodowa polega na stosowaniu leków, które należą do różnych grup farmakologicznych. Jedną z tych grup są leki zmniejszające stężenie kwasu solnego w żołądku, należące do związków nieorganicznych, które stosowane są w postaci doustnej w formie tabletek, zawiesin, roztworów. Neutralizują one sok żołądkowy, podnosząc jego pH do wartości około 5. Przejściowe podwyższenie pH prowadzi do zahamowania pepsyny, zmniejszenia objawów bólowych towarzyszących chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Niestety, nadmierna alkalizacja treści żołądkowej może wywołać nieprzyjemne wzdęcia. Do omawianej grupy zaliczamy związki glinu, związki magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek sodu oraz związki zawierające glin i magnez.