Każdego dnia dziecko przeżywa różne emocje. Nie zawsze potrafi je nazwać i różnicować. Nie wie, jak przezwyciężyć strach przed nocnymi potworami, ani co ma zrobić, by koleżanki i koledzy z przedszkola przestali się z niego śmiać tylko dlatego, że jest najniższe z całej grupy. Nie potrafi wprost powiedzieć rodzicom, z czym nie może sobie poradzić. Z tych opresji wybawi je bajkoterapia. To dzięki niej w przyjaznej atmosferze pozna świat uczuć i emocji. Zidentyfikuje się z bohaterem, który ma podobny problem i będzie wiedzieć, jak powinno postąpić.

Test życia

Bajka działa samoistnie, a jej treść wpływa stopniowo na malucha. Dziecko wczuwa się w sytuację bohatera, zaczyna rozumieć jego położenie i obawy. Z reakcji otoczenia wnioskuje, co inni sądzą o konkretnym działaniu. Słysząc, jak mrówka radzi sobie w szkole z przenoszeniem ciężarów (np. patyków), wie, że też da sobie radę z pierwszymi słówkami z angielskiego, choć początki wcale nie muszą być łatwe. Jeśli widzi, jak mała myszka dzielnie uratowała lwa, bo przegryzła ząbkami sieci, zrozumie, że odwaga zwierzątka wcale nie zależy od jego wielkości. Maluch odnajdzie w tej myszce siebie i zrozumie, że nawet jeśli jest najniższy w grupie, nie znaczy, że inni mogą go nie szanować. Fenomen bajkoterapii polega na tym, że dziecko samo decyduje, jak postąpić w danej sytuacji i nie zdaje sobie sprawy, że kogoś naśladuje. Należy mu pogratulować i nie podkreślać związku jego zachowania z bajkową postacią.

Bajkoterapia likwiduje niepotrzebne napięcie i niepewność. Najlepiej sprawdza się u dzieci między 4 a 9 rokiem życia. Wtedy najbardziej wpływa na malucha. Choć czytać można zarówno młodszym, jak i starszym dzieciom, jeśli tylko jest taka potrzeba.

Cement relacji

Bajkoterapia ma także inne zalety. Taki sposób spędzenia wolnego czasu sprawi, że zbudujesz bliższą relację i będziesz potrafiła udzielić odpowiedniego wsparcia dziecku. Bajki do terapii powinny przedstawiać tematy związane z życiem i potrzebami malucha. Dawać mu cenne wskazówki i być dla niego inspiracją do działania. Po przeczytaniu takiej bajki warto porozmawiać szczerze z pociechą. Namówić ją do opowiedzenia bajki swoimi słowami. Zadawać szczegółowe pytania, niech maluch sam określi, którego bohatera polubił najbardziej i jak ocenia jego zachowanie. Gdy czytasz całą sobą, modelujesz odpowiednio głos, stwarzasz wyjątkowy nastrój. Mały słuchacz wtedy poprzez swoją wyobraźnię znajduje się w centrum opowieści i czuje się, jakby sam był bohaterem.