- Jakimi barwami opisałaby pani swoją osobę?

Biały i czarny. Myślę, że często popadam w skrajności i w podobną osobowość wyposażam postaci, które gram. Zwykle są one targane ekstremalnymi emocjami.

- Jakie cechy charakteru pomagają pani w uprawianiu tego zawodu a jakie w codziennym życiu?

Myślę, że potrafię usłyszeć kłamstwo, kłamstwo wypowiedzi scenicznej - i to mi pomaga. Natomiast precyzja przeszkadza w teatrze, ale za to pomaga w życiu.

- Co, poza aktorstwem, jest przedmiotem pani zainteresowania?

Powiedziałabym raczej, że są pasje, które wciąż na mnie czekają, a nie mam na nie czasu, myślę tu na przykład o tańcu. Marzą mi się lekcje flamenco.

- Czego dowiedziała się pani o sobie wcielając w rolę mamy?

Że umiem się uczyć i nie tylko na błędach. Sądzę, że zmieniałam się przez lata, że dorastałam razem z moją córką.

- Antidotum na chandrę?

Telefon do mojego męża lub córki i zakupy.

- Co wyprowadza panią z równowagi?

Nie umiem Się pogodzić z moją całkowitą bezsilnością wobec wszechogarniającego nas chamstwa na co dzień i od święta. A w dobry humor potrafi mnie wprawić nawet odrobina ludzkiej życzliwości.

- Jak spędza pani wolny czas? Podobno lubi pani wypoczywać na Kaszubach?

Uwielbiam poranną ciszę, kiedy siedzę na pomoście i gapię się w jezioro. Gdy pływam i mam wrażenie, że woda wypłukuje ze mnie wszystkie smutki. To jest dla mnie najlepszy wypoczynek i zdecydowanie wygrywa u mnie z leżakiem i wakacjami na Bermudach.

- Celebrować życie – co to oznacza dla pani?

Cieszyć się z tego, co jest. Nie oglądać się za siebie. W każdej sytuacji i chwili znajdować sens.

- Na co się pani decyduje, chcąc sprawić sobie przyjemność?

Przyjemność? Tylko dla siebie? Czekoladowa maska na całe ciało i 30 minut w kapsule SPA z zapachem pomarańczy.

Dorota Kolak - aktorka teatralna i filmowa, reżyser teatralny, absolwentka PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Od 1982 1: związana ze sceną gdańskiego Teatru Wybrzeże. Laureatka licznych nagród, m. in. imienia Stanisława Wyspiańskiego. Pedagog w Akademii Muzycznej w Gdańsku oraz w Studiu im. D. Baduszkowej przy gdy1iskim Teatrze Muzycznym. Popularność przyniosły jej role w serialach, takich jak: "Radio Romans", "Marzenia do spełnienia", "Pensjonat pod Różą" oraz z filmów, np. "Drugi brzeg" Magdaleny Łazarkiewicz czy "Vinci" , „Ile waży koń trojański” Juliusza Machulskiego. Ma męża, aktora Igora Michalskiego, i córkę Katarzynę.