Dlatego leczenie uzależnienia od nikotyny – obok nikotynowej terapii zastępczej i psychoterapii – może być prowadzone z zastosowaniem np. leków antydepresyjnych. W czasie substytucji nikotyną mogą wystąpić objawy niepożądane, analogiczne do tych, które mają miejsce w czasie przyjmowania jej inną drogą.

Do najczęściej spotykanych zaliczane są:

• zaburzenia psychiczne (bezsenność, drażliwość),

• zapalenie gardła,

• zaburzenia żołądka i jelit (nudności, wymioty, zgaga, czkawka, podrażnienia lub owrzodzenia jamy ustnej, biegunka, wzdęcia, niestrawność).

Pacjent powinien być świadomy, że gumy do żucia z nikotyną stosuje się maksymalnie przez 12 tygodni, a napoje, takie jak kawa i soki (o kwaśnym odczynie) zmniejszają wchłanianie nikotyny przez błonę śluzową policzka. Dlatego zalecane jest wstrzymanie się od jedzenia i picia ok. 15 minut przed zastosowaniem gumy czy tabletki, a także w czasie ich żucia lub ssania. Terapia plastrami powinna trwać ok. 8 tygodni. Należy dokładnie oglądać miejsca ich aplikacji na skórze ze względu na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych.

Warto wspomnieć pacjentowi o możliwych zaburzeniach snu w czasie trwania terapii plastrami. W takich przypadkach trzeba ściągać 24-godzinne plastry przed snem albo używać preparatów o 16-godzinnym uwalnianiu. Nikotynowa terapia zastępcza jest przeciwwskazana u osób z niestabilną lub nasilającą się dławicą piersiową, dławicą Prinzmetala, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, u osób po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego czy udarze niedokrwiennym mózgu. W przypadku tabletek do ssania z nikotyną należy wspomnieć, że są one słodzone aspartamem i w związku z tym nie mogą ich stosować chorzy na fenyloketonurię. Połknięcie takiego środka może nasilić objawy chorób np. u pacjentów z czynnym zapaleniem przełyku, zapaleniem jamy ustnej czy gardła.