Poza tym, że pojawiają się  na skórze członka i jąder, mogą również wystąpić na ustach, nosie, powiekach, skroni, powierzchni blizn oraz zewnętrznych narządach płciowych kobiet. Mają od jednego do kilkunastu milimetrów. Niektóre uwypuklają się ponad powierzchnię naskórka i przypominają twarde grudki.

Nieszkodliwe?

Prawdopodobnie wynikają z predyspozycji genetycznych lub po prostu mikrobiologii. Powstają w następstwie zamknięcia gruczołów skórnych – w konsekwencji nadmiernego rogowacenia meszków włosowych. W zależności od umiejscowienia mogą być naskórkowe lub podnaskórkowe. Często występują u noworodków, zanikając w czasie dojrzewania gruczołów łojowych, między drugim a czwartym tygodniem życia. Nie bolą i, co ważne, nie można się nimi zarazić. Nie stanowią one żadnego zagrożenia dla zdrowia.

Usuwać czy nie?

W przypadku dużych krost lekarz może je usunąć za pomocą lasera, wymrażania lub metodą tradycyjną. Jeśli prosaki są małe, lekarz zazwyczaj odradza ich usuwanie.

Na rynku brakuje preparatów, za pomocą których można by było pozbyć się prosaków farmakologicznie. Nie powinno się próbować usuwać ich samodzielnie. Żadne domowe sposoby nie są skuteczne, a nieumiejętne próby pozbycia się prosaków za pomocą niesterylnych narzędzi mogą skończyć się zakażeniem.