Kochani! Nie można wstydzić sie choroby. Depresja to choroba z której bez pomocy lekarza psychiatry będzie z czasem coraz trudniejsza do wyleczenia. Depresja jest wyleczalna. Pomocna musi być w leczeniu rodzina. Chory nie może pozostawać sam sobie.Jeśli choremu lekarz psychiatra nie odpowiada / działa jak płachta... / konieczna jest zmiana lekarza, co lekarz uzna za normalne dla określonego stanu depresji.Nie wolno zażywać leków na własny rachunek, leczeniem musi pokierować lekarz.I jeszcze jedno ważne: depresja jest wyleczalna.Powodzenia.

Wiecie co jam mam tak samo wszystkie " dolegliwości" jak jest napisane. Chciałbym to komuś powiedzieć ale się wstydzę. Chciałbym zacząć jakąś terapie.

jesienią miałam ciężką depresję po tygodniu leczenia w szpitalu było lepiej ale jeszcze niedobrze,odstawiłam leki,zaczęlam jesc codziennie 2 garscie ORZECHÓW NERKOWCA i....................teraz czuję się świetnie! POLECAM!

Gość:

Ja leczę się na depresje prawie dwa lata , biorę leki. Nie odczuwam specjalnej poprawy, jestem apatyczny jest mi wszystko jedno, życie jest takie banalne. Dawniej tętniłem życiem , a teraz tak sobie żyję.

Gość:

Ja leczę się na depresje prawie dwa lata , biorę leki. Nie odczuwam specjalnej poprawy, jestem apatyczny jest mi wszystko jedno, życie jest takie banalne. Dawniej tętniłem życiem , a teraz tak sobie żyję.

każdy mówi ,że o zdrowie trzeba dbac,więc zaczełam dbać.poszłam na drugą już operacje ręki...to nie był dobry pomysł -teraz to wiem. w pracy robia ze mnie lenia,ściemniacza-mimo tego ze lekarz dalej nie dopuszcza mnie za biurko.w domu jestem pierd...ksieżniczka ,bo rączka chora,a tak naprawde ,jestem chyba bardziej chora na swoje odczucia i uczucia.rano wstaje ,bo musze,myje sie,wyprawiam dzieci i dalej sie kłade,potem wstaje,robie obiad i znów sie kłade,nawet odwiedziny przyjaciół,czy ich teleffony meczą mnie,marze o wyspie ze słońcem

życie z depresją jest bez smaku !!

Gość:

zostałam zkrzywdzona w sposób fizyczny póżniej nic mi się nie chciało na nic nie miałm siły unikałam ludzi szkoły cały czas miałam myśli samobójcze nie miałm apetytu poszłam do psychiatry i jak się okazało miała depresje teraz znów w nią popadłam jestem w piekle załamana

Wiem ze tez mam depresje

opuscilaa mnie jakakolwiek nadzieja na lepsze jutro ,przestalam miec marzenia ,plany,zyje z dnia na dzien ,masakra

zostałam zkrzywdzona w sposób fizyczny póżniej nic mi się nie chciało na nic nie miałm siły unikałam ludzi szkoły cały czas miałam myśli samobójcze nie miałm apetytu poszłam do psychiatry i jak się okazało miała depresje teraz znów w nią popadłam jestem w piekle załamana

A ja już nic nie chcę, niczego nie pragnę. Świat jest dla mnie za trudny, życie jest dla mnie za trudne. Nie mam ma na nic siły, na szkołę na odrabianie lekcji, po prostu na nic, najchetniej zapadłabym w śpiączkę na kilka lat, bo ja już nie chcę, nie mogę tak żyć. ktoś kiedys napisał, że chory na depresję czuje sie jak w piekle. i miał racje.

ja nie wiem czy mam depresje .. boje się czegoś , w środku jest mi jakoś dziwnie i mnie ściska , jestem po dwóch próbach samobójczych i dalej chodzą mi One po głowie wchodzę na różne stronki na temat samobójstwa , nic mi się jakoś nie chce ,mam niską samoocenę , wydaje mi się że moje życie jest nic niewarte , często dopada mnie smutek ... nie wiem co się dzieje ze mną nikomu się nie zwierzam ; / ...

a ja mam depresje całe życie... robiłam sobie róże testy na depresją i cały czas wychodzi mi, że powinnam sie leczyć, a ja wiem że to mi nic nie da.

Czasem nie warto zwierzać się bliskim, psycholog / psychiatra może tylko pomóc. Nie ma się co wstydzić. Są na to leki, które działają.

Ja też mam depresję, nawracjącą od 7 lat, mąż i rodzina uważają, że jestem leniem i mam wstrętny charakter, bo muszę się cieszyć, że mam co jeść i gdzie mieszkać. Tak więc problem zamieciony pod dywan. Chodziłam do psychoterapeuty, ale mąż też miał chodzić i potem mi zabronił, gdyż powiedził, że nie bedzie rozmiawiał z obcymi na temat naszych relacji !!!!!!!!!!!!!Miałam depresję poprodową, nikt mnie nie zrozumiał, nie pomógł - mówili leniwa jest i tyle. To jest straszny stan, z którego się samemu nie wyjdzie nigdy!!!!!!!!!!!!!JUŻ naprawdę mam dosyć...

witam ja też mam depresje lecze się na niom od dziesięciu lat przes te dzieśęc lat jakoś było biore leki jakieś nowe ale nic nie jest dobże holerka co robic mam dwoje dzieci wtym jedno nie pełnosprawne .

Mój mąż uważa, że jestem histeryczką i że w d... mi się poprzewracało.Smutne to, że najbliższa mi osoba nawet nie próbuje mi pomóc.Sama nie wiem, czemu tak się dzieje-mam wspaniałe dzieci, na które ciągle krzyczę i w zasadzie faktycznie nie mam większych powodów do narzekania, a mimo wszystko jest mi smutno.Nie chcę iść do psychiatry, bo mieszkam w małym mieście, ale boję się, że sama sobie nie poradzę.

ja chyba tez to mam mam samo nisko ocene jestem nijaki co mze na to pouc leki.Mam zona która chce przez to odejsc

ja stwierdzam ze am depresje niewiem jakiego rodzaju ale mam mam czesto zmieny nastruj malo co mie cieszy,mam dwojke dzieci i zero wsparcia od nikogo nawet od narzyczonego,niemam komu sie wyzalic wszystko wemnie siedzi i niechce mi sie zyc

ja chyba mam tez ta chorobe albo nie umiem się juz cieszyć? Gdzie mam to sprawdzic czy jestem chora?

Są teraz naprawdę dobre specjaliści i warto sie leczyć,nawet z depresji można sie wyleczyć.Nie musi sie mieć dla kogo leczyć wystarczy że tylko dla siebie,a reszta przyjdzie później.Napewno ktoś cie pokocha jak będziesz pełną radości osobą.Lekarze wysyłają teraz na psychoterapie które naprawde pomagają.Znam osoby które wyleczyły sie i depresja nie wraca.

Nie Zastanawiaj się czy masz, a idź do lekarza jeżeli widzisz jakieś oznaki depresji...

ja tez mam chyba depreche

cholera wie czy mam depresje czy tylko nie potrafie sie cieszyc życiem. niektóre objawy pasuja a inne nie. Tak czy owak chyba powinnam iśc do specjalisty....

cholera wie czy mam depresje czy tylko nie potrafie sie cieszyc życiem. niektóre objawy pasuja a inne nie. Tak czy owak chyba powinnam iśc do specjalisty....

ja chyba tez mam depresje mam malego synka ale i czasami mam jego dosc.wiem ze tak nie wolno ale jest ciezko zadnego wsparcia od nikogo.gdyby nie ON to juz dawno bym SKONCZYLA ZE SOBA

Ja leczę się na depresje prawie dwa lata , biorę leki. Nie odczuwam specjalnej poprawy, jestem apatyczny jest mi wszystko jedno, życie jest takie banalne. Dawniej tętniłem życiem , a teraz tak sobie żyję.

ja w zeszlym tyg rzycilem sie pod samochod po ijaku ale mnie ominal

jak dopadnie cię depresja to mało prawdopodobne ,że kiedyś się z niej wyleczysz ja choruje od 6 lat biore leki przeciwdepresyjne i dzięki nim dobrze się czuje nie raz próbowałam odstawić leki i nie brałam przez pare dni ale choroba powraca siedziałam płakałam bez powodu nic mnie nie cieszyło różne myśli przychodzą do głowy straszne i musiałam z powrotem brać leki i jest okey więc z doświadczenia myśle że choroba jest nie uleczalna.

ja też mam depresje od 6 lat z nią walcze i nic łykam leki i tak chyba do końca życia.

kasiek32:

Czy depresja jest uleczalna prosze pomóżcie

wciąż nie wiem czy mam depresje.

Czy depresja jest uleczalna prosze pomóżcie

Wiele osób pisze, że ma depresję, ale niewiele szuka pomocy u dobrego, doświadczonego psychiatry, a to chyba jedyne wyjście z tej sytuacji.

Gosc Kiedy nie ma sie kogos bliskiego blisko ,kiedy nie mozna sie przejrzec w jego oczach,zobaczyc cieplo nigdy z depresji sie nie wyjdzie.. Samemu po prostu nie mozna

u mnie myśli samobójcze zajmują wiele czasu w ciągu dnia.Czasami się boję że,to już miało nastąpić a,jeszcze chodzę.Chyba tylko brak odwagi powstrzymuje mnie od tego kroku.Czy kiedyś to zrobię? Nie wiem ale,czasem to jest tak spontaniczne że,już nawet szukałem linki lub sznura ale,coś mnie odwiedzie od planu.Nie wiem co się dzieje.

Moja córka ma 26 lat. Od urodzenia cierpi na Syndrom Cornelia de Lange. Miała niekiedy huśtawki nastroju, co jest zrozumiałe u każdego człowieka, a u niej dodatkowo jest spowodowane chorobą, ale z natury ma usposobienie pogodne. Jednak w ostatnim okresie gdzieś tak od miesiąca) stało się coś niedobrego: w ogóle nie chce jeść, nie chce przyjmować leków, ani jeździć na WTZ. Jest płaczliwa, cały dzień by tylko leżała, nic jej nie interesuje. Nie wiem co z nią mam zrobić

Też mam depresję zmagam sie z nią już 8 lat lubi powracać

mam depresje poraz drugi a mam dopiero 15 lat.Nwm czemu,sama nie wiem...W domu wszystko ok,z kumpleami też.Ostatnio przyjaciółka najlepsza zerwała ze mną przyjaźń...Z tego powodu,ze juz nic mnie nie cieszy.To mnie bardzo zabolało.Nie umiem sobie dać rady.

też mam depresje,nawet nie wiem kiedy to się zaczęło,nie potrafie sobie sama pomóc..

mam 14 lat i mam większość z powyższych cech ...co mam z tym zrobić ... rodzice tego nie dostrzegają bo są zbyt zajęci moim bratem a jesli juz jestesmy razem w gronie to udaję zadowoloną itp... jak idę do swojego pokoju to placze ile sie da ....proszę o pomoc pod numer gg : 10449362 Paulina

witam sedecznie wlasnie moja dziewczyna jest bardzo chora i ma depresje i casami sie derwoje ale tak jest i taka jset jej choroba niewiem czy da sie to wyleczyc ale jes nato lek jakis pozdrawiem gosc

nawet nie wiem jak zaczac ...mamnerwice,chyba lekkka ale i tak ciezko mi z tym nic mi sie nie chce,siedziałabym na miejscu albo sa momenty ze jestem pobudzona i mam chec cos robic....ludzie co mi jest??ponoc to depresja i nerwica razem ale nie wiem na pewno.

Ja mam depresje od 2 lat chodz mam tylko 20 lat . kobiety robią swoje :]

Ja mam problem z moja siostra cierpi na depresje tylko ze ona nie chce sobie pomoc . Czy ktos moze mi poradzic dobrego lekarza lub poradnie w Krakowie lub okolicach bo nie wiem co mam robic i jak jej pomoc .

Ja mam depresję,dowiedziałam sie tydzień temu...odszedł najbliższy memu sercu przyjaciel a ja nie potrafię pogodzić się z tym,że targnął się na swoje życie...tak poprostu... w wieku 25 lat,mogę stwierdzić,że również moja radośc życia umarła razem z Nim ale leczę się...jest jeszcze we mnie chęć do życia choć tak ciężko się podnieść i iść do przodu.Życzę wszystkim chorym wiary i wytrwałości,nie dajmy się,pozdrawiam.

Ja mam problem z przyszłą synową od kiedy urodziła dziecko zaczoł sie koszmar a zaznaczę ze mały ma juz półtora roczku ciągle szuka kłótni z moim synem wyzywa go od najgorszych bywa ze rzuci się na niego z nozyczkami podrapie go do krwi a to dlatego ze wezmie jej kabel do telefonu a to ze pokój nie posprzątany gdzie ona w tym czasie jak syn jest w pracy siedzi u swojej siostry od rana do wieczora mieszkają u mie w domu wiec widzę to wszystko i serce mie boli ci którzy ich znają muwią ze syn jest dla niej za dobry bo tak jest kocha ją bardzo ale widzę ze juz nie wytrzymuje tego co robic?

przed trzema tygodniami urodziłam martwą córeczkę. po łzach radości, że to właśnie dziewczynka, przyszły najgorsze chwile w moim życiu. popadłam w głęboką depresję i nie potrafię do dzisiaj poradzić sobie sama ze sobą. cała radość mojego życia odeszła razem z nią...

Ja nie będę mówiła od razu że mam depresje bo nie wiem tego...4 miesiące temu urodziłam śliczną córeczkę, kocham ją strasznie mocno ale teraz już po prostu nie mam sił, ciągle płaczę, mam totalnie wszystkiego dość. Jestem wszystkim zmęczona, rozdrażniona, nic mnie nie cieszy...czy to są objawy depresji...

glowa do gory. sam przezylem podobna historie i tez bylo mi bardzo ciezko. nie moglem normalnie funkcjonowac, pracowac itd. nie bylo lekko (zwlaszcza na poczatku), ale czas leczy rany. uzbroj sie w cierpliwosc, a zobaczysz, ze wszystko bedzie dobrze (mimo, ze teraz wcale tak nie czujesz). powodzenia!

Czuje się jak g...o, cierpię 24h na dobę, jest to ból niemal fizyczny..godzina ciągnie się miesiącami, dni latami...nienawidzę siebie, 10 dni temu rzucił mnie ukochany po 5 latach związku, potem upiłam się i robilam rózne głupie rzeczy przez co dołożyłam sobie jeszcze problemów bo mam strasznego moralniaka. nie chce mi się robić nic, wejść pod koc i ryczeć, nie mama siły jesć ani pić, bardzo mnie boli, nigdy takiego żalu i smutku nie doświadczyłam, jestem niczym zombi, martwa za zycia jak to trafnie określił mój poprzednik, mam wrażenie ,że nic dobrego w życiu już mnie nie czeka,

moj objaw poczatek depresji.co to jest jesli sie gniewam to najpierw placze apotem wybucham wraz z placzem.

depresja jest jak złodziej kradnie mi radosc,nadzieje , wszystko co kiedys było najwazniejsze

Ja nie wiem depresja, zaburzenia a może po prostu niektórzy nie chcą żyć. Urodzili się nie w tym miejscu i czasie a życie staje się okropniejsze niż jakikolwiek ból fizyczny. Cały czas czuć się jak umarły za życia to, po co żyć? Być jak kaleka w najgorszym rozumieniu tego słowa, kaleka życiowy. Osoba, która idąc się umyć nie ma siły odkręcić wody, bo jaki to ma sens? Po to robić?Czasem tak myślę, że niektórych trzyma przy życiu tylko to, że innym zależy na ich życiu bardziej niż im. Ale to tylko do czasu. Nie ma nic gorszego od bycia umarłym za życia.

Trudno pocieszyć innych, gdy samemu się cierpi. Choć może, to i lepiej, bo wzmaga poziom empatii? Czujesz się źle.. po prostu - trzeba to leczyć. No może nie takie po prostu... A jeśli chodzi o bliskich, to często staramy się im dać do zrozumienia, że z nami źle i wydaje się nam, że nas nie rozumieją.. ale tak jest - nie rozumieją. Dajemy niejasne sygnały, wynikające z poczucia wstydu. Choć nie jest to łatwe, warto sprawę przedstawić jasno, albo bliskim, albo lekarzowi. Gorąco pozdrawiam Was wszystkich. Trzymajcie się. Musimy dać radę!

A ja jestem paskudna i coraz gorzej ze mną.. Operacja plastyczna nawet nie pomoże.. Jestem załamana.. Ratuje mnie jedynie zioło, alko i słuchanie muzyki.. Wszystko sie wali.. Ludzie dookoła kłamią, nie mam wsparcia nawet w rodzinie, bo oni leją na to co do nich mówie. Mam ochotę sie czasem zaćpać żeby już na siebie nie patrzeć.. Chciałam tylko normalnie wyglądać.. Podobać się sobie.. Ale widocznie muszę być taka jaka jestem.. Jest mi tak przykro, że nie potrafie tego wyrazić.. Ludzie mnie nie rozumieją, wszyscy kłamią.. Wszyscy. Chyba do dwudziestki to ja nie dożyję..

Jak mogę pomóc osobie która w przeszłości przeżyła krzywdę w sposób fizyczny od 2 osoby ?? Od tamtej pory boi się kogokolwiek pokochać, ma obawy o bezpieczeństwo tej drugiej osoby, nie pozwala zbliżyć się do siebie, jest skryta w sobie, ma bardzo kapryśny humor ,czasami wybucha agresją nie mając powodu . Czy dostanę kilka rad takich które by mi pomogły chodź trochę zmienić tą osobę ? Czy mam pokazywać że zależy mi na tej osobie poprzez czyny nie same słowa? Proszę o poradę

miałam już trzy depresje.bez pomocy lekarzy i leków już by mnie na tym świecie nie było. teraz będę brać antydepresanty prawdopodobnie do końca zycia. boli mnie ignorancja społeczna i mylenie depresji ze zwykłą chandrą. jaka jest różnica - kolosalna... ale tylko ktoś kto przeszedł ten stan wie o czym piszę.mimo terapii i wspaniałej córeczki pozostaje ogromny strach przed nawrotem choroby której widmo jest ciągle obecne. dlatego staram się cieszyć DZIŚ.

Mam męża który jest chory na depresję od poczatku jak jesteśmy małżeństwem , tzn. 9 lat a mam przypusczenia , że chorował wcześniej, ale zostało to ukryte . Życie z taką osobą to koszmar, nasze relacje sa bardzo złe. ciągle się kłócimy najczęsciej o nic. Gdybym wiedział ze jest chory nie zdecydowałabym sie na ślub. Są ciągle nawroty i cała rodzina jest chora, tak jak w rodzinie alkocholika dotyczy to wszytskich. Ja juz nie mogę wytrzymać.

Od roku spotykam się z chłopakiem, który od trzeciej klasy szkoły podstawowej choruje na depresję dwubiegunowa. Mamy po 24 lata. Razem chodziliśmy przez 5 lat do technikum. Od momentu zachorowania do chwili obecnej lecz się on psychiatrycznie. Mimo to depresja powraca mu przeważnie 2 razy w roku, z większą lub mniejszą siłą. Wtedy razem z nim przezywam trudne chwile, bo jego choroba źle wpływa na mój stan psychiczny. Moja mama nie chce zaakceptować mojego chłopaka, bo uważa, że jest chory psychicznie i nie powinnam się z kimś takim wiązać. Mam jednak nadzieje że wszystko jakoś się ułoży.

Łatwo powiedzieć - lepiej wyrzucać pieniądze na wynajem? Do jest dopiero stresogenne, jak już właściciel cię wyrzuci!

Otóż to - chodzi o to, żeby życie było frajdą i nie było zanadto stresujące. Powiedz to osobom, które biorą olbrzymie kredyty (najlepiej w dwójkę), mieszkają za miastem, rodzą trójkę dzieci, a potem się dziwią, że ich życie stało się piekłem, mają siebie dosyć i nie mają na nic czasu.

Mój kącik i moje pasje, czyli metoda na doła...Czy skuteczna???. Mnie osobiście rozwijanie swoich pasji przenosi do lepszego świata, zapominam czasem o jego szarości. Zatracam się w hobby żeby odreagować wszystkie negatywne rzeczy, jakie czasem nas dopadają. Nie wszyscy pewnie się z tym zgodzą. Sam podczas kiepskiego nastroju nie miałem na nic ochoty, ale małymi krokami to zmieniałem. W końcu humorzaste chwile szybko przechodzą a moje pasje, które w sobie odkryłem jakiś czas temu pozostały. Mógłbym poświęcać im cały wolny czas tylko te obowiązki … Zawsze warto podejmować wyzwania i sprawdzić k

Myślę, że wiele osób przechodziło mniejszą lub większą depresję... A niektóre nawet nie wiedzą, że to, co ich spotkało, to właśnie ta, a nie inna choroba.

Miałem tak kiedyś, ale to było dawno i nieprawda... Potrafi dać w kość - światłowstręt, paniczny lęk przed zasypianiem, ataki gorąca, czy zawroty głowy w pomieszczeniach zamkniętych - i to wszystko naraz. Mnóstwo zabawy. :/