Wśród diabetyków problemy z sercem występują znacznie częściej niż u ludzi nie chorujących na cukrzycę. Cukrzyca dwukrotnie zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności serca u mężczyzn i aż pięciokrotnie u kobiet. Mają na to wpływ towarzyszące schorzeniu miażdżyca oraz choroba niedokrwienna serca.

To właśnie choroba niedokrwienna serca (CHNS) jest najczęściej spotykanym powikłaniem cukrzycy. Polega ona na niedostatecznym zaopatrzeniu mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze. Choroba wieńcowa może prowadzić do zawału, który u cukrzyków występuje częściej niż u osób zdrowych (ok. 2-3-krotnie częściej u mężczyzn oraz 3-6-krotnie częściej u kobiet). Ryzyko zawału mięśnia sercowego zwiększać może towarzysząca cukrzycy miażdżyca. W przypadku chorych na cukrzycę zaburzona zostaje gospodarka cholesterolowa oraz wiele innych procesów metabolicznych, które ułatwiają rozwój tej choroby. Arterioskleroza (miażdżyca) jest przyczyną aż 90 proc. zawałów.

Uwaga na kilogramy

Cukrzycy zazwyczaj towarzyszą także otyłość i nadciśnienie. Obydwa te czynniki niekorzystnie wpływają na pracę serca. W pierwszym przypadku jest to proces o tyle skomplikowany, że nadwaga i cukrzyca wzajemnie „napędzają się”. Im wyższa waga, tym większe ryzyko zachorowania na cukrzycę (ponad 90 proc. diabetyków to osoby ważące znacznie powyżej normy). Wraz ze zwiększeniem się masy tkanki tłuszczowej w organizmie rośnie nietolerancja glukozy oraz oporność na insulinę. Z drugiej strony sama cukrzyca powoduje zwiększanie się tkanki tłuszczowej w organizmie – wyższe stężenie cukru we krwi uszkadza ścianki naczyń krwionośnych, co ułatwia odkładanie się w nich tłuszczu. Zaburzając gospodarkę lipidową, nadwaga sprzyja także pojawieniu się nadciśnienia. Występuje ono u diabetyków dwa razy częściej. Normy ciśnienia krwi dla diabetyków w młodym wieku to poniżej 120/80 mm Hg, dla osób w wieku średnim – poniżej 130/85 mm Hg, zaś po 60 roku życia – poniżej 140/90 mm Hg.