Około 10 lat temu, w odpowiedzi na zapotrzebowanie społeczne, by psychologia nie zajmowała się tylko deficytami, ale i poszukała jasnych stron życia, zaczęto badać, co człowieka czyni zadowolonym, jak dąży do szczęścia. Pojawił się nowy nurt w psychologii, tzw. psychologia pozytywna. Chcemy być szczęśliwi i wiedzieć, jak to osiągnąć. Jak?

Pierwsi psycholodzy byli jednocześnie lekarzami, stąd psychologia jest historycznie połączona raczej z medycyną. Czyli z leczeniem chorób. Obecnie coraz większe zainteresowanie psychologów wzbudza to, co się dzieje z człowiekiem, który się na żadne psychologiczne problemy nie uskarża. Badanie tego, jak funkcjonują osoby, którym jest w życiu dobrze, to dotychczas nieco zaniedbany w psychologii obszar i świetnie, że jest rozwijany. Jak dotąd jedynym naprawdę niebanalnym odkryciem tzw. psychologii pozytywnej Seligmana wydaje mi się odkrycie „stanu flow”. Jest to stan całkowitego pochłonięcia czynnością z pełnym, spontanicznym zaangażowaniem w nią. U niektórych stan taki pojawia się w tańcu, u innych podczas prowadzenia samochodu, przy pewnych ulubionych rodzajach pracy czy kontemplowaniu ulubionej przez kogoś sztuki.

Zatopienie się w lubianej czynności? Tak zwany „przepływ”?

Według odkrywcy „stanu flow” to właśnie ten specyficzny stan umysłu – stan działania z zaangażowaniem, spontanicznego nieskrępowanego reagowania na zmieniającą się sytuację – daje odpoczynek, relaks i satysfakcję, które pozwalają na przykład wypoczywać. Natomiast stan biernego odbierania wrażeń lub ich braku nam nie pomaga. Dlatego na przykład ktoś, kto pojechał na narty i na nich jeździł , czuje się wypoczęty, choć jego mięśnie są zmęczone, natomiast ten, kto przez wiele godzin wpatrywał się tępo w TV, patrząc na narciarzy absolutnie nie będzie wypoczęty, tylko znużony. Dojście do perfekcji w jakiejś czynności jest możliwe właśnie dzięki flow. Tam, gdzie nie ma flow, jest napięcie i zahamowanie.

Kłania się buddyzm…

Tak, Azjaci odkryli flow na dwa tysiące lat przed „psychologią pozytywną”, ale w Europie dużo łatwiej to popularyzować jako „stan flow”.



Rady, jak zmienić swoje nastawienie do życia:

•    Przebywaj w przyjaznym otoczeniu i z życzliwymi ludźmi.

•    Poprawiaj to, co możesz poprawić.

•    Słuchaj tych, którym coś się udało, a nie tych, którzy ciągle narzekają.

•    Nie bój się zmian, niosą ze sobą nowe możliwości.

•    Staraj się nie używać zbyt negatywnych komunikatów typu: mam problem, nie udało mi się, nie umiem, nie lubią mnie – i zmieniaj je na pozytywne: szukam rozwiązania, by…, muszę się jeszcze nauczyć, by wypaść lepiej następnym razem, mogę się podszkolić z…, X i Y bardzo mnie lubią… itd.

•    Nie narzekaj. Ciesz się małymi sprawami.

•    Bądź wdzięczny.

•    Oglądaj filmy komediowe.

•    Nie oglądaj za dużo newsów w TV.

•    Słuchaj łagodnej, nieagresywnej muzyki.

•    Starannie dobieraj słowa, mów ładnie.

•    Gdy spotykają cię trudne, bolesne sytuacje, zaakceptuj je – są potrzebne do doświadczania życia we wszystkich jego przejawach, uczą radzić sobie ze stresem, cierpieniem. Zastanawiaj się, czego cię nauczyły.

•    Uśmiechaj się do świata, ludzi i siebie. Nawet jeśli nie masz na to ochoty.

•    Każdego dnia znajdź 5- 10 (a może uda ci się więcej) pozytywnych wydarzeń. W ten sposób nauczysz się je dostrzegać.