Ingrid Dahl - Pod wpływem stresu organizm mobilizuje się do walki lub ucieczki. Produkuje duże ilości hormonów: adrenaliny i noradrenaliny. Niestety, te fizjologiczne mechanizmy nie są adekwatne do obecnych realiów, gdyż przyczyna stresu jest obecnie raczej związana ze sferą psychiczną, a nie zagrożeniem fizycznym. Zazwyczaj nie odreagowujemy więc stresu we właściwy sposób.

Naturalną reakcją na stres byłaby zwiększona aktywność fizyczna, zazwyczaj jednak odpoczywamy w domu przed telewizorem lub wybieramy inną siedzącą aktywność. Organizm nie jest wówczas w stanie poradzić sobie z nagromadzonymi zasobami i zaczyna chorować. Dlatego tak ważny jest odpoczynek, ale musimy pamiętać, aby był on adekwatny dla nas i naszego trybu życia. Dla osób prowadzących siedzący tryb życia oznaczałoby to wykorzystanie urlopu do zwiększenia aktywności fizycznej. Urlop powinien posłużyć do znalezienia równowagi w organizmie, równowagi pomiędzy często przeciążoną sferą psychiczną, intelektualną a fizyczną i duchową. Ważne jednak, abyśmy potrafili całkowicie się wyłączyć, przestać kontrolować, co dzieje się w pracy, jak nas nie ma. Wtedy mamy szansę na regenerację sił i wzmocnienie układu odpornościowego.



Odpoczywanie na co dzień:

- rób sobie 10 min. przerwy w pracy co 1,5-2 godz. (w tym czasie staraj się kilka razy odetchnąć głęboko przeponą)

- znajdź co najmniej 30-45 min. na ciepły posiłek w środku dnia (nie jedz w pośpiechu ani na stojąco),jeśli nie ma czasu na ciepły posiłek, przeżuj dokładnie kęs czegoś pożywnego raz na dwie godziny,

-nie spiesz się, gdy korzystasz z toalety,

- po pracy znajdź czas na trochę ruchu (co najmniej 30 min. spaceru),

- nie objadaj się na noc – jedz za to duże śniadania,

- chodź spać możliwie jak najwcześniej przed północą, organizm wydziela wtedy najwięcej tzw. hormonów wzrostu, które regulują procesy głębokiej regeneracji tkanek i komórek,

- w czasie weekendów i świąt słuchaj organizmu i pozwól mu robić to, co chce,

-przynajmniej raz na rok weź trzytygodniowy urlop i spędź go w jednym miejscu.
(wg Wojciecha Eichelbergera, http://www.ipsi.pl/odpoczywanie)

Czym są zasoby

Zasobem może być wszystko, co pomoże nam osiągnąć pożądany przez nas dobrostan, dojść do celu. Dążymy do tego przez całe życie – chcemy być zdrowi, mieć szczęśliwe życie, środki na realizację oczekiwanego standardu, udane relacje z bliskimi itd. W osiąganiu tych celów pomagają nam przedmioty (np. narzędzia potrzebne do pracy czy innej aktywności, środki materialne), warunki zewnętrzne (np. uporządkowany, przewidywalny, niestresujący rytm zdarzeń, np. wyznaczany przez pory roku, porządek dnia itd.) oraz właśnie zasoby osobiste, które pozwalają nam wierzyć, że mamy kontrolę nad własnym życiem, czyli np. wsparcie społeczne, poczucie własnej skuteczności, umiejętność wyrażania emocji, doświadczenie radzenia sobie w trudnych sytuacjach, inteligencję, wiedzę, zdrowie, wiarę, bogactwo duchowe, odporność psychiczną i fizyczną, mechanizmy obronne, umiejętność utrzymywania relacji, poczucie własnej wartości, wolę życia itd.

Zasoby są bardzo ważne, zwłaszcza w sytuacjach trudnych – pozwalają nam wyjść z kataklizmów życiowych, opresji zawodowych, strat osobistych i materialnych czy chorób. Zasoby pomagają nam po prostu przetrwać i dobrze żyć.