Buduj poczucie wartości

To budowla, którą wznosi się przez całe życie, ale zaniedbania z okresu dzieciństwa najtrudniej jest odrobić.
Wytłumacz dziecku, że każdy człowiek jest inny i wartościowy bez względu na wzrost, kolor oczu, czy posturę. Ten, kto naśmiewa się z innych sam sobie wystawia złe świadectwo.

Wspieraj dziecko pokazując mu jego mocne strony. Może wolno biega, ale za to świetnie rzuca piłką. I nikt równie dobrze jak on nie recytuje wierszy. Powodów do pochwał nigdy nie brakuje. Chwaląc nie zapominaj o wyglądzie zewnętrznym. Nie można dziecka oszukiwać. Bycie grubszym nie oznacza przecież, że nie można fajnie wyglądać. Zwracaj uwagę na świetnie dobrany strój czy nową fryzurę.

Jeśli dziecko jest nieśmiałe i samemu trudno mu pozyskać przyjaciół, możesz mu pomóc. Umówcie się po lekcjach z kolegą, który wydaje się najmilszy. Zapisz dziecko na zajęcia dodatkowe, by miało okazję poznać inne, niż tylko klasowe, towarzystwo. Mając przyjaciół poczuje się pewniej.

Pożegnanie „sadełka”

Na szczęście, grubaskiem ani tłuścioszkiem nie trzeba być do końca życia. Kilogramy to rzecz nabyta i można się ich pozbyć.  Najpierw trzeba się upewnić, czy dziecko rzeczywiście ma problem z tuszą. Pomocne będą siatki centylowe, które znajdują się na końcu książeczki zdrowia dziecka. Nadwaga zaczyna się powyżej 90. centyla, otyłość powyżej 97. Normy są szerokie, a więc uwzględniają to, że jedne dzieci mają drobną, a drugie mocniejszą budowę ciała. Jeśli wynik jest powyżej normy, nie warto zwlekać - nadwaga sama nie zniknie. Nieprawdą jest, że dziecko samo z niej „wyrośnie”.

Ale jak dziecko odchudzić? Najlepiej poradzić się lekarza pediatry, bo robi się to zupełnie inaczej, niż w przypadku osób dorosłych. Rozwijający się organizm dziecka mógłby przypłacić to poważną chorobą. Przy niewielkiej nadwadze wystarczy zmiana nawyków żywieniowych - stosowanie zbilansowanej diety i unikanie tuczących potraw. Konieczne jest też zwiększenie aktywności fizycznej.

Jeśli dziecko jest otyłe, program odchudzania najlepiej przeprowadzać według zaleceń i pod kontrolą zespołu specjalistów: lekarza, dietetyka, a także endokrynologa i psychologa (w specjalistycznych poradniach dla dzieci z nadwagą i otyłością). W obu przypadkach na rezultaty przyjdzie poczekać co najmniej kilka miesięcy. Ważne, by odchudzanie nie było dla dziecka dodatkowym źródłem stresu. Powinno rozumieć, dlaczego chcemy, by jadło mniej. Lepiej unikać wyjaśnień typu: „bo jesteś gruby”. Dziecko powinno czuć, że rodzice akceptują je takim, jakie jest - niezależnie od wagi. Tylko wtedy będzie umiało akceptować samo siebie.