Wyróżnia się kilka rodzajów glinek:

- biała (kaolin) – jest wykorzystywana do pielęgnacji skóry suchej i delikatnej, w preparatach takich jak: zasypki, cienie, maseczki. Swoje właściwości zabliźniające i ściągające zawdzięcza dużej zawartości krzemianu glinu, a odżywczo-regenerujące licznym mikroelementom.

- czerwona – rewelacyjna dla skóry tłustej i mieszanej, ze skłonnością do pękających naczynek czy alergicznych podrażnień. Regularnie stosowana wywołuje efekt opalonej skóry.

- różowa – powstała na skutek laboratoryjnego połączenia glinki białej i czerwonej, stosowana jest w różnorodnych kosmetykach, m.in. jako preparat relaksujący.

- zielona – najsilniej działająca ze wszystkich glinek, jest bogata w mikro- i makroelementy w formie bardzo dobrze przyswajalnej przez organizm człowieka. Usuwa z organizmu drobnoustroje i toksyczne substancje, intensywnie oczyszcza, nawilża i regeneruje skórę.

- żółta – zawiera więcej żelaza niż czerwona, dzięki czemu silniej regeneruje komórki skóry.

Pierwiastki

Wiele pierwiastków wykorzystywanych jest do pielęgnacji skóry. Ciekawe właściwości ma złoto. Jest ono stosowane w kremach, maseczkach, pudrach w postaci rozdrobnionej, złotej folii. Przenikając przez naskórek, nawilża i regeneruje komórki, polepsza także zdolność skóry do wchłaniania innych składników preparatu. Nici złota są wykorzystywane w chirurgii plastycznej. Wszyte pod skórę działają stymulująco na tkankę łączną. Natomiast mangan aktywuje spowolnione mikrokrążenie skórne. Dzięki niemu cera odzyskuje blask, znikają niebieskawe cienie wokół oczu, powraca różowa barwa ust.

Polimery

Glikol polietylenowy i glikol propylenowy są częstymi składnikami produktów kosmetycznych. To surowce chemicznie obojętne, odporne na procesy autooksydacji, zakażenia mikroorganizmami, nietoksyczne dla błon śluzowych, o właściwościach higroskopijnych. Stosowane są jako podłoże kremów i maści oraz do produkcji kosmetyków w formie emulsji.

Bibliografia:

1. Jabłońska-Trypuć A., Czerpak R., Surowce kosmetyczne i ich składniki. Część teoretyczna i ćwiczenia laboratoryjne, Wrocław 2008.
2. Marzec A., Chemia nowoczesnych kosmetyków. Substancje aktywne w preparatach i zabiegach kosmetycznych, Toruń 2010.