Plastikowa rurka

Aby zbadać naczynia wieńcowe pacjenta, lekarz, po uprzednim znieczuleniu miejscowym, wprowadza, poprzez nacięcie w pachwinie lub zgięciu łokciowym, do tętnicy cewnik (plastikową rurkę): najpierw igłą angiograficzną nakłuwana jest tętnica – wówczas można poczuć ciepło na udzie lub na dłoni. W trakcie badania nie można się poruszyć. Przez igłę angiograficzną wprowadzany jest prowadnik (rodzaj drutu) diagnostyczny, który wędruje przez tętnicę biodrową do aorty. Usuwana jest igła angiograficzna, po pozostawionym prowadniku jak po szynie wprowadzana jest tzw. koszulka naczyniowa, rodzaj rurki plastikowej o różnej średnicy (od 2 mm do 3,5 mm). Dzięki koszulce i prowadnikowi do aorty wprowadzane są cewniki diagnostyczne.

Lekarz umieszcza odpowiedni cewnik najpierw w lewej tętnicy wieńcowej, a następnie w prawej. W dalszej kolejności podawany jest strzykawką kontrast (płyn, dzięki któremu tętnice wieńcowe widoczne są dla aparatu rentgenowskiego, którym robione będą zdjęcia tętnic podczas zabiegu). Gdy kontrast wypełnia tętnicę wieńcową, lekarz nagrywa cały proces.Podczas zabiegu lekarz może zmieniać położenie łóżka, prosić pacjenta o zmianę trybu oddychania, by mieć jak najpełniejszy obraz funkcjonowania naczyń. Ocenia ich stan na bieżąco oraz dokumentuje na filmie.

By nie powstały krwiaki

Co można zobaczyć podczas badania? Można bardzo dokładnie ocenić, które naczynia są zwężone lub całkowicie niedrożne, jak pracują ściany serca, ocenić budowę i ewentualne nieprawidłowości przedsionków i komór. Po badaniu lekarz wyjmuje cewnik i tzw. koszulki naczyniowe, przez które cewnik prowadzony był do tętnicy, uciska tętnicę udową i nakłada opatrunek uciskowy. Zaleca, by leżeć nieruchomo na plecach przez najbliższe cztery godziny (czasem krócej), nie zginając kończyny, w której przeprowadzany był zabieg, a następnie można zmieniać pozycję leżącą, ale wciąż z wyprostowaną ręką lub nogą. W przeciwnym razie mogą powstać krwiaki w okolicach nakłucia.

Po około 6-8 godzinach można wstać. Jeść można już tuż po badaniu. By wypłukać kontrast z organizmu, należy pić dużo płynów, najlepiej wody mineralnej. Wyniki badań znane są po kilku, kilkunastu godzinach (czasami na drugi dzień). Film z badania musi zostać wywołany, oceniony i opisany.