Analiza danych epidemiologicznych w porównaniu z Finlandią (krajem, w którym wprowadzono wtórną prewencję) wskazuje na niebywałe zaniedbania w tym zakresie w Polsce.

W 2004 roku nowotwory złośliwe szyjki macicy spowodowały w Polsce ponad 5% zgonów nowotworowych u kobiet, co oznacza prawie 1900 zgonów (w 1971 roku zanotowano 1859 zgonów, co stanowiło 8,5%). Od początku lat siedemdziesiątych w Polsce obserwuje się spadek umieralności z powodu nowotworów złośliwych szyjki macicy. Zmniejszenie współczynnika umieralności jest jednak znacznie mniejsze niż w krajach zachodnich.

W wielu krajach sytuacja została opanowana nie tylko dzięki zwiększaniu wydatków na leczenie; największe korzyści uzyskano dzięki programom wczesnego wykrywania tej choroby nowotworowej. Przykładem może być Finlandia, gdzie zagrożenie nowotworami szyjki macicy w połowie lat 60. było podobne jak w Polsce, a która stała się wzorem skutecznej walki z tą chorobą dzięki wprowadzeniu populacyjnego programu badań przesiewowych (80% redukcja umieralności).

Bibliografia:

Europejski kodeks walki z rakiem