Ważny jest przykład

Dzieci są wnikliwymi obserwatorami, bezbłędnie wyczuwają nastroje i atmosferę. Mają naturalną umiejętność naśladowania dorosłych. Dlatego, nastawienie rodziców do sąsiadów, cudzoziemców, ludzi o innym wyglądzie, wyznaniu i poglądach politycznych, spontanicznie przejmuje dziecko.

Szacunek rodzi szacunek

Jeżeli dziecko doświadczyło szacunku ze strony dorosłych w naturalny sposób odczuwa szacunek dla innych. Wówczas nie tylko nie ulegnie postawie rasistowskiej, ale też będzie się sprzeciwiało, gdy zobaczy, że ktoś kogoś prześladuje czy poniża.

Unikanie pochopnego oceniania innych

Dziecko musi zrozumieć, że wygląd czy ubiór to ostatnia rzecz, po której można oceniać drugiego człowieka, że ludzie są różni. Jeden ma krzywy nos, drugi włosy jak marchewka - i to jest ciekawe, bo nie przeszkadza w byciu np. dobrym nauczycielem, czy ekspedientką. A jeśli już oceniać, to zachowanie, a nie osobę.

Wspieranie ciekawości

Cenne jest wzbudzanie w dziecku zainteresowania obyczajami, sztuką, muzyką i kuchnią innych narodów. Jeśli pyta, dlaczego jedni są biali, a inni czarni, nie warto strofować go i mówić, że to niegrzecznie. To powód do radości, że ma otwartą głowę i interesuje się tym, co widzi.