Do Ciechocinka przyjeżdżają nie tylko ludzie starsi i schorowani, ale także osoby młode, które w sanatoriach albo spa szukają spokoju, ciszy i możliwości szybkiej regeneracji psychicznej i fizycznej. Siły nabierają tu także osoby zestresowane i przepracowane. – Odnoszę wrażenie, że lecznictwo uzdrowiskowe przeżywa renesans – mówi dr Andrzej Dembiński, ordynator Szpitala Uzdrowiskowego nr 4 „Dom Zdrojowy” w Ciechocinku. – Najlepiej świadczy o tym zwiększająca się co roku liczba kuracjuszy.

Symbolem Ciechocinka są unikatowe na skalę europejską tężnie – czyli drewniane konstrukcje do odparowywania wody z solanki – które zostały zaprojektowane na początku XIX wieku przez Jakuba Graffa – profesora Akademii Górniczej w Kielcach. Zostały one wpisane do rejestru zabytków wraz obudową źródła, warzelnią soli i rezerwuarami solankowymi.

Badania potwierdzają

Tężnia robi wrażenie. Jej podstawę tworzy 7 tysięcy wbitych w ziemię pali dębowych. Umocowano na nich konstrukcję wypełnioną tarniną. Solanka wtłaczana jest na górę tężni, by spływać. W tym czasie następuje częściowe odparowanie wody z solanki. Wokół tężni wytwarza się klimat bogaty w jod i brom. Poza tym wydzielają się tu cząsteczki soli i tworzy się ozon, tak więc obszar tężni to naturalne, lecznicze inhalatorium. Inhalacje są popularnym tutaj sposobem wykorzystywania zdrowotnych właściwości wód mineralnych.

–  Z inhalacji można korzystać zarówno siedząc, jak i spacerując w pobliżu tych konstrukcji – tłumaczy dr Andrzej Dembiński. – Prace naukowe kierowane przez prof. dr hab. Irenę Ponikowską, konsultanta krajowego w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej oraz kierownika Katedry Balneologii Collegium Medicum w Bydgoszczy, potwierdziły działanie zdrowotne takich inhalacji. Strefa okołotężniowa wykorzystywana jest jako naturalny inhalator przez około osiem miesięcy w roku – od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Wskazaniem do korzystania z dobrodziejstw tężni są przewlekły nieżyt oskrzeli oraz wczesne okresy nadczynności tarczycy.

Ale w Ciechocinku leczy się także choroby układów krążenia, oddechowego czy nerwowego, choroby ortopedyczno-urazowe i reumatyczne. Znajdujące się tu sanatoria specjalizują się także w leczeniu m.in. chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów, stanów po udarach mózgowych, cukrzycy i otyłości.