W jaki sposób można ograniczyć rezydualne ryzyko sercowo-naczyniowe?

Pomimo dokonania ogromnych postępów w kontroli czynników ryzyka powikłań naczyniowych (w skali mikro i makro), obecne jednostronne skupianie się na obniżaniu stężenia cholesterolu LDL nie jest wystarczające. Dyslipidemia aterogenna nie może być skutecznie leczona statynami, tak więc znaczne ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych istnieje nadal.

Potrzeba prewencji powikłań naczyniowych w monoterapii statynami mogłaby zostać zmniejszona poprzez wprowadzenie strategii terapeutycznych, które celowałyby we wzrost stężenia HDL oraz obniżenie poziomu trójglicerydów. Strategie te uwzględniają modyfikację stylu życia i inne środki wpływające na gospodarkę lipidową (np. fibraty). Głównym efektem działania fibratów jest bowiem obniżenie stężenia trójglicerydów o 20-50% oraz wzrost stężenia HDL-C o 10-35% - w zależności od typu dyslipidemii i stosowanego leku.

Prowadzone obecnie badania mają ostatecznie potwierdzić, czy terapia uwzględniająca wszystkie trzy parametry lipidowe (LDL, HDL, TG) może prowadzić do skutecznego obniżenia ryzyka rezydualnego w porównaniu do monoterapii statynami.