Incydent mógłby pójść w zapomnienie, gdyby nie to, że zaczyna się powtarzać w różnych okolicznościach. Np. podczas wysiłku fizycznego, ale także przy zdenerwowaniu, stresie, pośpiechu, w trakcie tańca itd. Osoba dotknięta tą przypadłością stara się przede wszystkim utrzymać ją w tajemnicy. Wstydzi się pójść do lekarza i po prostu powiedzieć: mam kłopoty z nietrzymaniem moczu. Tymczasem powodem do wstydu jest właśnie bierne poddawanie się przykrej przypadłości. Tym bardziej że bez leczenia sytuacja będzie się tylko pogarszać.

Zrozumienie i porada

Zrozumienie dla kłopotów z fizjologią, swoich obaw i lęków na pewno można znaleźć u lekarza. Doc. Piotr Radziszewski z Katedry i Kliniki Urologicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego zdaje sobie sprawę, że dla kobiety taka wizyta może być stresująca. Jednak podkreśla, że najrozsądniej zachowują się te pacjentki, które zdecydują się na wizytę i, co równie ważne, szczerą rozmowę z lekarzem. Powiedzą np. o lęku, że do niekontrolowanego wycieku moczu może dojść podczas seksualnego zbliżenia, o kłopotach, które coraz trudniej ukryć w pracy, czy obawie, że nie zdąży się do toalety w przypadku gwałtownego parcia na pęcherz.

Pierwsze, co kobieta usłyszy od lekarza, to stwierdzenie, że jej dolegliwości można skutecznie leczyć. Choć sposób jest zależny od konkretnej przyczyny i czasu trwania dolegliwości. Dowie się też, że do mimowolnego popuszczania moczu podczas stosunku dochodzi bardzo rzadko. Tak więc będzie mogła pozbyć się obawy, która czasem prowadzi do rezygnacji ze zbliżeń i pogorszenia relacji z partnerem.

A na co dzień, bez względu na to, czy już rozpoczyna się kurację, czy muszą ją jeszcze poprzedzić badania, otrzyma kilka prostych rad. Np. częściej korzystać z toalety, bez czekania na ostry sygnał pęcherza. Nie pić napojów gazowanych ani kawy, zwłaszcza gdy ma się w planie zajęcie czy spotkanie, które trudno przerwać. Ewentualnie dla pewności korzystać z specjalnych wkładek do bielizny.