Umiejętność rozdzielenia życia zawodowego od prywatnego nie jest łatwa. Tym bardziej, gdy swojego partnera ma się na co dzień w pracy. Niektórzy pracodawcy nie dopuszczają takiej możliwości i nie pozwalają na pracę związanych ze sobą prywatnie osób w jednej siedzibie firmy. Coraz częściej jednak „firmowe związki” są akceptowane, jeśli tylko nie cierpią na tym efekty pracy.

Wykonywanie obowiązków

Pogodzenie współpracy zawodowej pracowników będących w związku partnerskim jest jak najbardziej możliwe. Wystarczy ustalić sobie pewne zasady i ich przestrzegać. Na przykład rozgraniczenie pracy od życia osobistego – czyli nie okazywanie sobie uczuć w pracy (ani partnerzy ani pozostali pracownicy nie mogliby skupić się na pracy). Najlepiej traktować się nawzajem jak innych pracowników zespołu. Współpraca przy projekcie partnera nie może być ważniejsza niż ta przy projekcie innego współpracownika, tylko dlatego, że jest to partner życiowy.

Relacje partnerów

Nawet jeśli partnerzy potrafią rozgraniczyć związek prywatny od zawodowego, im mniej mają wspólnych powiązań w pracy, tym lepiej i dla pracodawcy i dla nich. Trudno utrzymać normalne relacje w pracy, jeśli akurat partnerzy pokłócili się prywatnie. Nie mówiąc już o rozstaniu. Może ono negatywnie wpływać na współpracę zawodową. Dlatego, jeśli jest taka możliwość, partnerzy powinni wybierać inne zespoły projektowe, inne pokoje jako miejsce pracy, czy też inne siedziby firmy. Partnerzy życiowi nie powinni również być od siebie zawodowo zależni. Relacja przełożony – podwładny nie jest w tej sytuacji dobrym rozwiązaniem.