Trochę historii o hormonach

Pod koniec XIX w. słowo „hormon” nikomu nie było jeszcze znane, ale niemieccy i francuscy lekarze podawali kobietom sproszkowane jajniki zwierząt domowych. Lekarstwo to dawało widoczne efekty – leczyło bezpłodność, dodawało energii, wygładzało i rozjaśniało skórę. Termin „hormon” został wprowadzony przez angielskiego uczonego E. H. Starlinga w roku 1905. Szybki rozwój wiedzy o wielu różnych hormonach wytwarzanych przez zwierzęta kręgowe i bezkręgowe oraz przez rośliny przyczynił się do sformułowania uogólnienia, które mówi, iż: „Hormony to specyficzne substancje chemiczne produkowane w określonych częściach organizmu i przenikające lub przewodzone do innych części, gdzie działają w bardzo małych stężeniach regulując i koordynując czynności komórek. Warunkują więc chemiczną koordynację, która stanowi uzupełnienie koordynacji sprawowanej przez układ nerwowy”.

W latach 30. XX w. w USA mówiono już odważnie o terapii hormonalnej, a lekarstwa z estrogenów zaczęto syntetyzować na skalę masową. Estrogeny nieodłącznie kojarzą się z kobiecością: warunkują płodność, kształtują kobiece kształty i pozwalają zachować młodość. Transportowane przez krew docierają do wielu komórek ciała. Oddziałują na większość narządów i układów. Rozwój medycyny sprawił, że możemy dziś dbać o odpowiedni poziom estrogenów, także w okresie ich spadku.

Menopauza to nie wyrok

O hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) mówi się teraz bez oporów, nie jest to tabu. W niektórych przypadkach istnieją przeciwwskazania do tego rodzaju leczenia, dlatego decyzję o nim podejmuje lekarz, najlepiej ginekolog-endokrynolog. Na podstawie określonych analiz ustala on odpowiednią dawkę. Pozwala to na zapobieganie zaburzeniom termoregulacji, skokom ciśnienia, stanom depresyjnym, a co za tym idzie zawałom serca. Ma też korzystne działanie w zapobieganiu osteoporozie oraz niweluje zaburzenia koncentracji. Lekarze podają, że 1/3 życia kobiety przypada na okres menopauzy i po menopauzie. Systematyczny spadek ilości estrogenów pojawia się już w okresie przedmenopauzalnym, średnio już od 45 roku życia. Menopauza występuje przeważnie między 48 a 52 rokiem życia, choć bywają przypadki, że dzieje się to parę lat wcześniej lub później.

Estrogeny dodają kobiecej skórze energii i urody

Rola estrogenów w utrzymaniu dobrej kondycji skóry jest istotna:

- ułatwiają zatrzymywanie wody dbając o dobre nawilżenie,
- regulują poziom enzymów odpowiedzialnych za złuszczanie naskórka,
- utrzymują też odpowiednią ilość kolagenu w tkance łącznej,
- regulują pracę gruczołów łojowych.

Można więc powiedzieć, że ujędrniają i wygładzają skórę. Spłycanie zmarszczek, poprawa kolorytu, ściąganie rozszerzonych porów, poprawa nawilżenia to ich działanie.