Wybierając się na plażę, warto przeczytać ulotkę dołączoną do przyjmowanych przez nas leków. Niektóre preparaty wchodzą bowiem w niebezpieczne reakcje z promieniowaniem słonecznym, co może skończyć się dla nas bolesnym poparzeniem, wysypką, pęcherzami lub trudnymi do wyleczenia, a przy tym szpecącymi przebarwieniami.
Drugą grupą środków światłouczulających są leki powodujące reakcje odległe w postaci trudnych do zdiagnozowania i wyleczenia przebarwień skóry, paznokci lub błon śluzowych. Zmiany te mogą pojawić się na ciele po kilku dniach, miesiącach lub nawet latach. Wyróżniamy wśród nich:
• trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (np. imipraminę, amitryptylinę, dezipraminę); ekspozycja skóry na promieniowanie słoneczne podczas stosowania tych środków grozi sinawoczerwonymi lub szaroniebieskimi przebarwieniami w obrębie szyi, dekoltu, dłoni oraz odbarwieniem tęczówki;
• fenytoinę, mefenytoinę oraz inne środki przeciwpadaczkowe, które u 10 proc. pacjentów pod wpływem słońca powodują powstawanie beżowobrązowych plam na twarzy (głównie na czole), szyi i ramionach;
• niektóre leki przeciwarytmiczne, takie jak chinidynę oraz amiodaron; pod wpływem promieni ultrafioletowych chinidyna może powodować niebieskoczarne przebarwienia podudzi, przedramion, nosa i uszu, poprzeczne prążki na płytce paznokciowej oraz niebieskoczarne zmiany w obrębie jamy ustnej, zaś amiodaron – niebieskoszare zmiany na nosie, policzkach i czole oraz przemijające u około 75 proc. pacjentów żółtobrązowe cętki na rogówce;
• beta-karoten powoduje żółto-pomarańczowe przebarwienia głównie dłoni i stóp;
• cytostatyki stosowane w chemioterapii nowotworów, a wśród nich busulfan powodujący u 5 proc. leczonych brązowe plamy na tułowiu, rękach i twarzy oraz 5-fluorouracyl, który u 2-5 proc. pacjentów przyciemnia kolor eksponowanej na promienie słoneczne skóry oraz zmienia barwę paznokci i języka;
• pochodne fenotiazyny stosowane w psychiatrii i neurologii, np. chloropromazyna, stelazyna, trifluperazyna; przyjmowanie tych leków z równoczesną ekspozycją na słońce grozi niebieskoszarymi przebarwieniami skóry, zmiany barwy mogą też dotykać błon śluzowych i paznokci; zjawisko to występuje u około 15 proc. pacjentów przyjmujących te leki;
• leki przeciwmalaryczne, powodujące przebarwienia skóry, podniebienia twardego oraz paznokci pod wpływem promieniowania UV; do leków z tej grupy należą chlorochina (powoduje szarosine i czarnawe przebarwienia oraz odbarwienie włosów), hydroksychlorochina (przebarwienia czarnawe) oraz quinakryna (przebarwienia żółtawe).
Na podstawie: Wolska H., Światło a leki, Warszawska Akademia Medyczna.
Aby korzystać z Mojego Konta zaloguj się lub zarejestruj!
Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.