Leki przeciwdepresyjne mogą również wywoływać groźne dla życia zatrucia, szczególnie trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Początkowa terapia antydepresantami wywołuje działania niepożądane wynikająca z wpływu na autonomiczny układ nerwowy i związana jest z działaniem cholinolitycznym, adrenolitycznym i noradrenergicznym.  Przyjęcia dawki około 700 mg prowadzi do zatrucia o średnim lub ciężkim przebiegu, natomiast spożycie dawki 2,1- 2,8 g najczęściej kończy się śmiercią pacjenta.

Działania niepożądane przy stosowaniu antydepresantów  w początkowej fazie terapii wywołują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: dezorientacja, nadmierne podniecenie, dezorientacja. Po pewnym czasie nakładają się na nie inne objawy niepożądane: zaburzenia świadomości, majaczenia, omamy wzrokowe, oczopląs, zaburzenia widzenia z nadmiernym rozszerzeniem źrenic, tachykardia, utrudnione oddawanie moczu lub nawet jego zatrzymanie, hipertermia. Czasami pojawiają się napady drgawek padaczkowych, zaburzenia oddychania, sinica i ostra hipotensja. W celu opanowania objawów cholinergicznych choremu podaje się fizostygminę, aby zapobiec powstaniu hipertermii i nadmiernego przegrzania organizmu chorego. Jeżeli jest to możliwe, owija się w mokre, zimne prześcieradła. Należy stale kontrolować gospodarkę kwasowo-zasadową i temperaturę ciała, utrzymać drożność dróg oddechowych. Jeżeli u chorego w wyniku zatrucia wystąpią drgawki, stosuje się diazepam w podaniu dożylnym. Płukanie żołądka i terapię węglem aktywnym stosuje się u pacjentów przytomnych.

Pamiętając o tak silnych i niebezpiecznych dla  życia działań niepożądanych należy leki tego typu szczególnie chronić przed dostępem dzieci lub osób ze skłonnościami do myśli samobójczych, aby  ten sposób profilaktycznie móc zapowiedz przykrych konsekwencji dla życia i zdrowia opisywanych leków.