Złe samopoczucie wynikające z cierpienia nierzadko ma negatywny wpływ na wyniki terapii. Dlatego Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podkreśla konieczność podawania leków, jeszcze zanim ból wystąpi. Kurację rozpoczyna się od możliwie małych dawek, które są stopniowo zwiększane, w miarę jak organizm uodparnia się na działanie danego preparatu. Kiedy to nastąpi, lekarz decyduje o całkowitej zmianie leku lub połączeniu go z innym.

Niezależnie od tego, na jakim etapie jest kuracja przeciwbólowa, lekarze nie powinni przerywać podawania leków poprawiających stan psychiczny pacjenta, wpływających pośrednio na zmniejszenie odczuwania bólu.

Działania niepożądane

Podawanie leków przeciwbólowych wiąże się ze skutkami ubocznymi, które mogą wystąpić zarówno w sferze fizycznej, jak i psychicznej. Najczęstsze dolegliwości to toksyczne działanie na przewód pokarmowy, nerki i układ krzepnięcia. Mogą pojawić się również zaparcia, a niekiedy nudności czy wymioty. Na początku leczenia chorzy mogą odczuwać senność lub splątanie.

Wielu chorych boi się, że przyjmowanie leków przeciwbólowych wywoła u nich uzależnienie. Lekarze zdecydowanie rozwiewają ich wątpliwości. Preparaty te stosuje się w sposób racjonalny. Najczęściej podawane są te o przedłużonym działaniu, niezwykle rzadko powodujące uzależnienie psychiczne.

W przypadku choroby nowotworowej - niezależnie, czy możliwe jest wyleczenie, uzyskanie dłuższej remisji, czy też choroba nie poddaje się leczeniu - zawsze należy minimalizować ból. Przy dzisiejszym stanie nauki medycyna stara się zapewnić maksymalny komfort psychiczny i fizyczny pacjentom, a przede wszystkim ograniczyć ich cierpienie.

Konsultacja medyczna: dr Jerzy Jarosz, kierownik Zakładu Medycyny Paliatywnej Centrum Onkologii im. M. Skłodowskiej-Curie w Warszawie.