W Polsce i krajach Unii Europejskiej terapia antyretrowirusowa jest bezpłatna, a specjalistyczne leki można dostać w Poradniach Nabytych Niedoborów Immunologicznych. Obecnie zarejestrowane są leki należące do 3 grup:

• Nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy.

• Amiwudyna i zydowudyna (Combivir) – blokują aktywność enzymu odwrotnej transkryptazy, czego efektem jest zmniejszenie liczby kopii wirusa i utrzymywanie jej na niskim poziomie.

• Emtricytabina – znana jako Emtriva.

• Epivir to preparat zawierający lamiwudynę.

• Hivid zawierający w swoim składzie zalcytabinę.

• Zydowudyna (Retrovir) – jeden z najstarszych leków przeciw HIV, wprowadzona do lecznictwa w 1987 r.

• Didanozyna – znana pod nazwą Videx.

• Stawudyna – wprowadzona do lecznictwa w 1994 r. pod nazwą Zerit.

• Ziaren to preparat zawierający abakawir.

• Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy.

• Delawirydyna – będąca w postaci leku pod nazwą Rescriptor.

• Sustina zawierająca efawirenz i wprowadzona do terapii w 1996 r. newirapina w postaci Viramune.

• Inhibitory wejścia wiążą się z białkami znajdującymi się na powierzchni wirusa, co uniemożliwia połączenie się wirusa z receptorem CD4 i zakażenie zdrowej komórki.

Do dwóch głównych tego typu preparatów zaliczamy enfuwirtyd – Fuzeon i marawirok – Salzentry. Terapia HAAR T polega na długotrwałym i regularnym przyjmowaniu trzech wyżej wymienionych grup leków w różnych kombinacjach, niestety podczas terapii mogą pojawić się działania niepożądane, takie jak: biegunka, nudności, wymioty, zgaga, spadek masy ciała, ciągłe uczucie zmęczenia, bóle stawów, upośledzenie zmysłu zapachu, słuchu i wzroku, zaburzenia snu. Należy pamiętać, że dzisiejsza medycyna zna leki ograniczające wzrost wirusa HIV i prowadzi do polepszenia komfortu życia pacjenta.