Niedosłuchy nabyte i wrodzone w zależności od miejsca uszkodzenia dzielimy na przewodzeniowe i odbiorcze. Rozpoznanie rodzaju niedosłuchu warunkuje sposób leczenia.

Co nie działa?

Niedosłuchy przewodzeniowe to takie, które spowodowane są zaburzeniem przewodzenia dźwięku w uchu zewnętrznym lub środkowym. Niedosłuchy odbiorcze to natomiast wady słuchu spowodowane uszkodzeniem ucha wewnętrznego, a więc komórek słuchowych, nerwu słuchowego lub też wyżej położonych ośrodków mózgu odpowiedzialnych za słyszenie.

- W przypadku zaburzeń przewodzenia dźwięku decydujący głos należy najczęściej do chirurga specjalizującego się w leczeniu chorób uszu, który może pomóc poprzez usunięcie zmian zapalnych z ucha oraz rekonstrukcję błony bębenkowej czy kosteczek słuchowych - wyjaśnia dr med. Józef Mierzwiński, ordynator Oddziału Otolaryngologii Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego w Bydgoszczy.

Zabiegi te dobrze rokują i najczęściej dają dobre wyniki słuchowe. W rękach doświadczonego chirurga rekonstrukcja błony bębenkowej udaje się w 90 procent pacjentów, a ok. 80 procent osób leczonych w taki sposób po zabiegu znacznie lepiej słyszy.

Gdy nie pomógł zabieg

- Większy problem mamy z pacjentami, u których nie udało się poprawić chirurgicznie słuchu lub u których mamy do czynienia z uszkodzeniem ucha wewnętrznego. Tu jednak również  możemy pomóc poprzez zastosowanie urządzeń powodujących wzmocnienie dźwięku, a w przypadkach całkowitej głuchoty – urządzeń, które elektrycznie stymulują nerw słuchowy dając poczucie dźwięku. Urządzenia te to aparaty i implanty słuchowe. Najbardziej zaawansowanym urządzeniem są implanty ślimakowe, które poprzez stymulację elektryczną nerwu słuchowego pozwalają słyszeć osobom zupełnie głuchym - dodaje dr Józef Mierzwiński.

Rozpoznanie niedosłuchu czy głuchoty nabytej u dorosłych i dzieci starszych nie jest trudne, a leczenie przynosi wymierne efekty. Mowa u tych pacjentów jest już wykształcona i leczenie polega tylko na przywróceniu świata dźwięku.