Dlatego systematyczne ćwiczenie mięśni dna miednicy daje szansę wyeliminowania nieprzyjemnych skutków osłabienia mięśni, czyli mimowolnego wyciekania moczu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, śmiechu, a także braku satysfakcji z życia seksualnego.

Kiedy do ginekologa?

Jak rozpoznać NTM? Może to zrobić nawet lekarz rodzinny na podstawie objawów relacjonowanych przez pacjentkę, który skieruje ją na specjalistyczne leczenie. Problemem tym zajmują się też ginekolodzy. Wstępne rozpoznanie opiera się na zwykłym badaniu ginekologicznym (badanie powinno odbywać się z pełnym pęcherzem moczowym, co pozwoli lekarzowi ustalić stopień zaawansowania choroby). Ponadto wykonuje się ogólne badanie moczu oraz ocenia czynność nerek. Ważne jest również przeprowadzenie badań ogólnych w celu wykluczenia współistnienia innych chorób, których objawem może być nietrzymanie moczu.

Praktyczne ćwiczenia

Ćwiczenie mięśni Kegla można wykonywać w dyskretny sposób właściwie wszędzie: w pracy, w podróży samochodem, nawet w kolejce. Polega to na zaciskaniu mięśni pochwy tak, jakby chciało się zatrzymać strumień moczu. Należy wytrzymać z tak napiętymi mięśniami ok. 10 sekund i powoli je rozluźnić. Należy powtórzyć ćwiczenie 10 razy, za każdym razem próbując napiąć mięśnie jeszcze mocniej.

Leczymy NTM

Czasem w przypadku NTM wystarcza leczenie zachowawcze, czasem farmakologiczne, niekiedy jednak pacjentka musi przejść specjalistyczny zabieg. Poprzedzony jest on tzw. badaniem urodynamicznym, które daje szczegółowe informacje na temat ciśnienia i przepływu moczu przez pęcherz i cewkę moczową. Zabieg ma na celu odtworzenie nieprawidłowego układu anatomicznego struktur odpowiedzialnych za prawidłowe oddawanie moczu. Obecnie zabiegi tego typu wykonuje się bez otwierania powłok brzusznych, wyłącznie od strony krocza, jest to minimalna inwazja. Zaawansowany wiek nie wyklucza operacji, gdyż nie jest wymagane znieczulenie ogólne. Zabiegi te dają bardzo zadowalające rezultaty.