Spotkałam taką parę, jadąc kilka tygodni temu pociągiem. Nie mogłam się na nich napatrzeć. Oboje mieli ok. osiemdziesiątki, a odnosili się do siebie z ogromną czułością - w każdym ich geście i słowie było widać uważność na drugą osobę, uprzejmość, ale i bliskość. Okazało się, już pod sam koniec długiej podróży, że byli zaręczeni ze sobą w klasie maturalnej, ale życie sprawiło, że rozstali się, pozakładali rodziny itd., owdowiali i spotkali na nowo po 65 latach. I natychmiast się pobrali. Nie chcieli tracić już więcej czasu na bycie bez siebie.

Historia cudowna, oni prawdopodobnie nie czuli, że mają po 80 lat. Oni pewnie czuli, że znów mają tyle lat, ile w klasie maturalnej. Ich zegar się przestawił, zaczął liczyć czas od nowa. Znów byli młodzi. To wspaniałe! Mam nadzieję, że mają cudowny czas i dobry seks.

Moja Mama spotkała miłość swojego życia krótko przed siedemdziesiątką i gdy na nią patrzyłam, niczym nie różniła się od młodej dziewczyny - oczy błyszczące, twarz pogodna... Napawała optymizmem moje koleżanki, które z różnych powodów miłości życia jeszcze nie odnalazły, że to jest możliwe zawsze, w każdym wieku...

Jedną z podstawowych zasad miłości jest oddanie się drugiej osobie, zaufanie, powierzenie całego siebie. Starszym ludziom przychodzi to z dużym trudem. Tyle już wiedzą o życiu, tyle się nasłuchali, tyle się dowiedzieli, tyle widzieli, że trudno im w pełni zaufać komuś, a co za tym idzie, trudniej się zakochać. Z miłością jest jak z jazdą na nartach. Im jesteśmy starsi, tym trudniej nam jest się utrzymać w pionie. Przykład pani Mamy to piękna opowieść, ale myślę, że ona mogła sobie pozwolić na miłość również dzięki pani akceptacji. Niestety, większość dzieci nie jest w stanie zaakceptować dojrzałej miłości swoich rodziców. Nie potrafi znieść maślanych oczu matki lub ojca, nie wierzy, że ta druga osoba kocha naprawdę. Próbuje rodziców odwieść od miłości, stłamsić, twierdząc, że to w trosce o rodzica. Bzdura. Najczęściej boją się o mieszkanie, które chcieliby szybo przejąć, jak również o to, że miłość rodzica nie będzie skupiona tylko na nich. I znów zazdrość. Moja ciotka pod koniec życia poznała przystojnego Włocha. Był utracjuszem, oszukiwał ją i podkradał biżuterię, ale jednocześnie bardzo ją kochał. Cudownie było patrzeć, jaką radość zakochana ciotka ma w sobie, pomimo ciężkiej choroby. I tylko on był przy niej do końca. Dzieci nie miały czasu towarzyszyć jej w hospicjum, nie zaakceptowały tego, że jest śmiertelna. Po jej śmierci wyrzuciły Flavio z mieszkania, a przecież to dzięki niemu umierała zakochana.

No właśnie, nie wiem, kiedy zaakceptujemy fakt - jako społeczeństwa, bo to nie tylko polski problem - że miłość o wiek nie pyta. Psychologowie i lekarze wręcz zalecają seks starszym parom - bo to świadczy o ich witalności, otwarciu, pozytywnym obrazie własnej osoby - jednym słowem, o zdrowiu psychicznym i fizycznym!

Powiedzmy to wyraźnie: Nie ma w życiu niczego piękniejszego niż dobry seks. Nie zastąpi go świetna kuchnia, podróże czy pieniądze. Jest takie piękne polskie określenie, które obecnie stało się niemodne „kochać się ze sobą". W obecnych czasach seks został odarty z piękna, mówimy: „uprawiamy seks" - nie brzmi to dobrze. A kochanie oddaje całą istotę seksu. Jest tam mowa o czułości, o otwarciu na drugiego człowieka, o akceptacji, o cieple, o bezpieczeństwie, o magii i o przyjemności. Żyjemy coraz dłużej, medycyna wspiera nas w aktywności życiowej, również seksualnej. Dlaczego mamy z tego nie korzystać? Dlaczego mają z tego zrezygnować seniorzy?

Trochę statystyki

Badania pokazują, że 76 proc. kobiet i 78 proc. mężczyzn w wieku 60 lat i starszych deklaruje aktywność seksualną. Po 70 roku życia seks nadal uprawia 65 proc. kobiet i 59 proc. mężczyzn.