Kto może zachorować?

Właściwie każdy. Najczęściej chorują dzieci przed ukończeniem piątego roku życia, zwłaszcza te, które uczęszczają do przedszkola lub żłobka oraz rodzeństwo. Jednak ich rodzice, dziadkowie czy dalsi krewni też mogą zachorować i ryzyko jest całkiem spore. Infekcje są także częste u pracowników ochrony zdrowia i zakładów opieki dziennej oraz u pacjentów tych placówek. Przechorowanie biegunki rotawirusowej nie daje trwałej odporności. Jednak kolejne epizody zwykle przebiegają łagodniej.

Jak zapobiegać zakażeniu?

Choroba bardzo ławo przenosi się przez brudne ręce, dlatego niezwykle ważne jest ich częste mycie, szczególnie po zmianie pieluchy. Ważną profilaktyką jest także używanie pieluch jednorazowych. Nocniki i sedesy należy dezynfekować podchlorynem sodu. Warto zaznaczyć, że to postępowanie powinno być standardem w każdym domu, nawet takim, w którym nie ma i nie było przypadków zachorowania na biegunki wywołane przez rotawirusa!

Karmienie dziecka piersią w znacznym stopniu chroni je przed zakażeniem. Nie daje pewności, że dziecko nie zachoruje, ale zdecydowanie zmniejsza ryzyko biegunki. Najmłodsze dzieci (przez ukończeniem szóstego miesiąca życia), można zaszczepić. Jest to szczepienie zalecane w kalendarzu szczepień, jednak płacą za nie rodzice. Warto pomyśleć o nim szczególnie, jeśli zamierzamy wysłać dziecko do żłobka lub przedszkola, albo uczęszcza tam jego rodzeństwo. Decyzję o szczepieniu należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Leczenie

Leczenie biegunki rotawirusowej jest wyłącznie objawowe. Dużą rolę odgrywa właściwe nawodnienie. Warto zapytać lekarza ile i jakie płyny podawać choremu. Niektóre napoje (np. sok jabłkowy) nie są wskazane. W ciężkich przypadkach niezbędne bywa dożylne uzupełnianie wody i elektrolitów. Dlatego przy pierwszych objawach infekcji niezbędna jest konsultacja z lekarzem, szczególnie, jeśli choroba dotyka niemowlę.