Prof. Gaciong wyjaśnia: – Jeśli masz uczucie nierównej pracy serca (kołatanie), łatwo się męczysz, pojawia się zadyszka, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, omdlenie, to prawdopodobnie cierpisz na tę przypadłość. Jest to o tyle istotne, że migotanie przedsionków to ważny czynnik ryzyka udaru mózgu! Migotanie 5-krotnie zwiększa ryzyko udaru! 1 na 6 udarów występuje u chorego z migotaniem. Udar w przebiegu migotania ma cięższy przebieg. Ryzyko zgonu w trakcie udaru jest 2-krotnie większe, jeśli występuje migotanie przedsionków. Ryzyko udaru jest wysokie także u chorych z bezobjawowym migotaniem przedsionków.

Odległe następstwa udaru mózgu są dramatyczne: 93 proc. osób wymaga pomocy przy korzystaniu z toalety, 65 proc. przy chodzeniu, a 29 proc. przy jedzeniu. Najlepszą metodą przywrócenia rytmu pracy przedsionków jest kardiowersja elektryczna. A do przywrócenia rytmu zatokowego stosuje się szereg leków, ale mają mniejszą skuteczność od kardiowersji elektrycznej, choć występuje ryzyko proarytmii.

Trudności w prowadzeniu leczenia doustnymi antykoagulantami (acenokumarol, warfaryna) to: genetycznie uwarunkowana zmienność reakcji, której efekt zmienia się zależnie od zawartości witaminy K w diecie (warzywa, owoce), konieczność częstego pomiaru wskaźnika INR, liczne interakcje z innymi lekami oraz znaczące ryzyko krwawień.

Jak uniknąć udaru?

Przyczyny udaru mózgu i zawału serca są podobne. Polegają one na zmianach miażdżyco-zakrzepowych w naczyniach krwionośnych. Zmiany te są częściej spotykane u osób z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą i hiperlipidemią, a także u osób palących papierosy, otyłych oraz u osób w podeszłym wieku. Nie wszystkie z tych czynników zwiększają w równym stopniu ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Jedynie podeszły wiek, nadciśnienie tętnicze i palenie papierosów są niezależnymi czynnikami ryzyka udaru mózgu. W profilaktyce udarów największe korzyści przynosi zatem leczenie nadciśnienia tętniczego oraz całkowite zaprzestanie palenia papierosów.

Lekarze praktycy mówią, że jeśli ktoś na przykład potknie się na prostej drodze i upadnie, a w pobliżu nie ma lekarza, nawet osoba niezwiązana z medycyną może łatwo stwierdzić, czy to był udar. Ta osoba, która chce pomóc, powinna poprosić prawdopodobnego pacjenta o to, aby:

- uśmiechnął się,
- podniósł do góry obie ręce,
- powtórzył proste zdanie, np. „Dzisiaj jest okropna pogoda”.

Jeśli choć z jednym sprawdzianem będzie kłopot, to należy liczyć się z tym, że ta osoba miała udar. Wystąpiła bowiem niepełnosprawność mięśni twarzy, albo mięśnie straciły siłę, albo też pojawiły się trudności z mową.