Gdy na podstawie powyższego wzoru stwierdzimy, iż znajdujemy się w grupie o podwyższonej masie ciała, gdy BMI równe jest lub wyższe niż 25kg/m2, warto wykonać jeszcze jedno badanie. Ma ono na celu określenie, jakiego rodzaju jest to otyłość – czy tkanka tłuszczowa kumuluje się w dolnych partiach ciała jak uda i pośladki, czy raczej na brzuchu. Tutaj pomocny będzie wskaźnik WHR (Waist to Hip Ratio), czyli stosunek obwodu talii do bioder.

Aby prawidłowo wykonać badanie należy stanąć w pozycji wyprostowanej, z opuszczonymi rękoma. Pomiar talii wykonuje się:

* u pań – w połowie odległości pomiędzy dolnym brzegiem łuku żebrowego, a górnym brzegiem talerza kości biodrowej,

* u panów – na poziomie pępka,

Pomiar obwodu bioder wykonuje się:

* u pań – w miejscu największego obwodu bioder,

* u panów – na poziomie górnego końca kości udowej.

W przypadku kobiet z otyłością brzuszną możemy mówić, gdy ów wskaźnik jest równy lub wyższy od 0,8. U panów, gdy jest równy lub przekracza 1. Poniżej tych wskazań możemy mówić o otyłości udowo pośladkowej – znaczniej mniej zagrażającej zdrowiu. Tłuszcz gromadzący się na brzuchu sprzyja powstawaniu zaburzeń metabolicznych, a w ich wyniku znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia chorób związanych z otyłością.

Często zdarza się, że nie zauważamy zwiększającej się powoli masy ciała, a ciasne ubrania nie zmuszają do zastanowienia się, czy przypadkiem nie mamy trochę zbyt dużo kilogramów. Dlatego właśnie warto od czasu do czasu stanąć na wadze.