Specjaliści od reklamy już dawno odkryli, że jeśli towar nie jest promowany, to choćby był naprawdę potrzebny, sprzeda się nie najlepiej. Nie dlatego, że ludzie go nie potrzebują, ale dlatego, że nie wiedzą o jego istnieniu. I choć jakiś nowy wynalazek mógłby rozwiązać wiele naszych problemów, jeśli nikt nam o nim nie powie – czyli go nie wypromuje – nigdy się nie dowiemy, że czeka na nas na sklepowej półce.

W zarządzaniu zasobami ludzkimi panują generalnie podobne zasady: jak w każdym innym biznesie, podstawą jest dobra reklama. Dlaczego? Ponieważ coraz więcej jest ludzi świetnie wykształconych i doskonale przygotowanych merytorycznie. A także ludzi ambitnych, którzy mierzą wysoko, a z tortu życia chcieliby dostać jak największy kawałek. Jeśli chcemy coś dostać, np. atrakcyjną pracę, musimy sprawić, by z całej rzeszy „idealnych kandydatów” nasza kandydatura wydawała się najbardziej atrakcyjna. Niestety, nie wystarczy już błysnąć dyplomem uczelni czy pokazać zaświadczenia z ukończenia dodatkowych kursów i czekać, aż nasze papiery „przemówią” na naszą korzyść. Niezłe kwalifikacje ma naprawdę coraz więcej osób, ustawiczne dokształcanie stało się wręcz normą. Niemcy ukuli nawet na tę okoliczność specjalne sformułowanie: Mundpropaganda (słowo „Mund” po niemiecku oznacza „usta”). Aby naprawdę wydać się kimś wyjątkowym, trzeba zadbać o autoreklamę.

Zresztą ta sama zasada rządzi też nawet naszym życiem miłosnym: idąc na randkę, dokładamy wielu starań, by się maksymalnie upiększyć i uatrakcyjnić. Staramy się też przygotować jakieś ciekawostki, którymi możemy zaskoczyć rozmówcę, by się z nami świetnie bawił. Czytamy też poradniki psychologiczne, które uczą nas postępowania z płcią przeciwną. I idziemy na randkę naprawdę solidnie przygotowani. Tak, aby wybranek naszego serca od razu wiedział: „mam do czynienia z wyjątkową osobą, nie pozwolę jej odejść”.

Pierwsze wrażenie

O nie trzeba zadbać szczególnie, bo – jak mówi porzekadło – nie będziemy mieć drugiej szansy na jego wywarcie. Pamiętajmy, że ojcem sukcesu jest tu dobre przygotowanie. Zadbajmy zwłaszcza o to, by wiedzieć, z kim rozmawiamy. Wtedy zapytani „za co ceni pan naszą firmę”, nie połkniemy języka. Wiedząc też co nieco o rozmówcy, będziemy wiedzieli, jakie zachowanie wywrze najlepsze wrażenie. Przygotujmy też odpowiedni strój. Specjaliści twierdzą, że człowiek wyrabia sobie opinię na temat rozmówcy w ciągu pierwszych 30 sekund kontaktu. Trudno po tak krótkim czasie przypuszczać, że największą rolę odegrała inteligencja czy wykształcenie danej osoby. Raczej jego aparycja.

Pomyślmy – co rzuca się w oczy, kiedy kogoś poznajemy? Oczywiście makijaż i strój. Oba powinny być dostosowane do okazji, staranne i dość „zachowawcze”: spódniczka do kolan, żadnych dużych dekoltów czy oszałamiająco wysokich obcasów, włosy porządnie i schludnie upięte, makijaż naturalny i nie zwracający zbytniej uwagi; a panowie garnitur w stonowanym kolorze i – to bardzo ważne! – czyste buty.