Zaburzenia odżywania w postaci anoreksji to coraz częściej występujące trudności i dzieci i młodzieży. Termin anorexia powstał z połączenia dwóch słów: an – pozbawienie, brak i orexis – apetyt. Oznacza on niechęć do pokarmu lub brak łaknienia. Choroba ta dotyczy w większości przypadków dziewcząt w okresie dojrzewania. Jak im pomóc?
Mieć świadomość skali zjawiska
Anoreksja jest jednym z najbardziej śmiertelnych schorzeń psychicznych. Jej leczenie jest trudne, długie i wymaga ogromnej pracy ze strony osoby chorej i jej najbliższych. Dlatego warto zwracać uwagę na najwcześniejsze oznaki tego zaburzenia odżywiania.
Wyłapać sygnały
Anorektyczki bardzo nerwowo reagują na jakąkolwiek wzmiankę o swojej chorobie, ucinając rozmowę mówią: chce „tylko” schudnąć. Uwagę może zwrócić kilkukrotne ważenie się w ciągu dnia. Po odpowiednio dużym spadku wagi dochodzi do zatrzymania miesiączkowania. Anorektyczki często gotują dla całej rodziny, ale zwykle znajdują jakieś wytłumaczenie, żeby uniknąć wspólnego posiłku. Kiedy już coś zjedzą, dużo czasu poświęcają ćwiczeniom fizycznym, by jak najszybciej spalić zbędne kalorie. W momencie, gdy choroba staje się zaawansowana, dziewczyny coraz częściej odczuwają chłód, w związku z tym zaczynają ciepło się ubierać. Jednocześnie ukrywają w ten sposób coraz chudsze ciało.
Wizyta u specjalisty
Pierwszym krokiem w kierunku leczenia powinno być pójście do psychiatry lub psychologa, który oceni stopień rozwoju choroby i postawi diagnozę. Leczenie w anoreksji zależy od stanu pacjenta. Można podzielić je na biologiczne i psychologiczne.
Terapia biologiczna
Terapia biologiczna, to leczenie objawowe - skupiające się na wyrównaniu poziomu życiowych pierwiastków (elektrolitów), odbudowie masy ciała. W tym celu wykorzystuje się odpowiednio dobraną dietę oraz lekarstwa.
Aby korzystać z Mojego Konta zaloguj się lub zarejestruj!
Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.