Kluczowym składnikiem produktów leczniczych zawierających magnez jest witamina B6, która zwiększa wchłanianie, ułatwia transport oraz utrzymuje wewnątrzkomórkowe zapasy pierwiastka na odpowiednim poziomie. W przypadku pacjentów ze zdiagnozowaną chorobą Parkinsona, ze względu na obniżenie skuteczności lewodopy, wskazane jest odstawienie preparatu. Szczególne środki ostrożności powinny także zachować matki karmiące. Witamina B6 w dziennej dawce 50 mg (czyli tyle, ile zawiera 10 tabletek produktu leczniczego) hamuje laktację.

Interakcje magnezu z lekami i żywnością

Magnez należy do pierwiastków słabo przyswajalnych. Absorpcję pierwiastka z przewodu pokarmowego dodatkowo ograniczają składniki codziennej diety, m.in. kwas fitynowy, szczawiowy (jarzyny i otręby zbóż), fosforowy (ryby) i wolne nasycone kwasy tłuszczowe (tłuste mięsa).

Istotne są także interakcje magnezu z niektórymi lekami. Wykazano, że pierwiastek w znacznym stopniu hamuje absorpcję izoniazydu i chlorpromazyny. Szczególne środki ostrożności powinni także zachować pacjenci leczeni doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, tetracyklinami i związkami żelaza. Wskazane jest zachowanie 2-3 godzinnego odstępu między podaniem obu specyfików. W przypadku wdrożenia terapii diuretykami zaleca się stosowanie preparatów złożonych, zawierających jony magnezu i potasu.

Szczególne zalecenia terapeutyczne obejmują chorych ze stwierdzonymi niedoborami magnezu i wapnia. Rozpoczęcie suplementacji od preparatów wapnia jest błędem. Wykazano, że przy niskim stężenie jonów magnezu i, co za tym idzie, obniżonym poziomie witaminy D, wapń praktycznie nie absorbuje się z przewodu pokarmowego, co z kolei zwiększa ryzyko wystąpienia kamicy nerkowej. Wskazane jest podawanie jonów magnezu na 2-3 miesiące przed wdrożeniem suplementacji wapniem.