Homeopatia od zawsze wywoływała dyskusję. Ma wielu przeciwników, a także ogromną grupę zwolenników, również wśród farmaceutów czy lekarzy. W prasie fachowej można znaleźć wypowiedzi za i przeciw, zwykle z obszerną argumentacją prezentowanego stanowiska. Jak donosi prestiżowe pismo „Lancet”, wyniki badań zespołu naukowców pod kierownictwem profesora Matthiasa Eggera podważają wyższość skuteczności homeopatii w stosunku do placebo. Jednak z drugiej strony blisko 70 procent dorosłych Polaków przynajmniej raz w życiu zastosowało preparat homeopatyczny. Wielu pediatrów i internistów ordynuje chorym terapię homeopatyczną.

Natomiast w Stanach Zjednoczonych lekarz, który przepisuje pacjentowi preparat homeopatyczny, może utracić licencję, a produktów o nieudowodnionej skuteczności nie wolno sprzedawać w aptekach.

Moim zdaniem, wtedy gdy medycyna konwencjonalna zawodzi, a problem zdrowotny dotyczy nas samych czy naszych bliskich, to mimo braku wiary w skuteczność metod alternatywnych (w tym homeopatii) i tak po nie sięgamy. Przecież nawet zwierzęta leczy się homeopatią, czyli nie jest to tylko sugestia – tłumaczymy się. A jak się ma homeopatia do pediatrii? Prześledźmy kilka problemów zdrowotnych niemowląt i dzieci oraz możliwości ich leczenia preparatami homeopatycznymi.

Ulewanie, wymioty, kolka jelitowa, biegunka

U niemowląt mogą występować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, np. ulewanie, wymioty, kolka jelitowa. Dzieci przekarmiane, pozostawiane bezpośrednio po jedzeniu w pozycji leżącej z głową poniżej poziomu żołądka lub zbyt aktywne natychmiast po posiłku cierpią na ulewanie się pokarmu. Najczęściej objaw ten nie ma znaczenia klinicznego i mija po kilku tygodniach. Należy unikać przyczyn powstawania problemu, np. w porozumieniu z lekarzem zmienić mleko. Jeżeli dziecko jest pogodne, aktywne, w dobrym stanie ogólnym, z właściwym przyrostem masy ciała, to sporadycznie występujące u niego wymioty także nie powinny niepokoić. Jeśli są częste, należy skonsultować z lekarzem rodzaj stosowanej diety (możliwe, że są one objawem alergii na białko mleka krowiego). Należy brać pod uwagę także: zakażenie dróg moczowych, refluks żołądkowo-jelitowy czy zwężenie odźwiernika.

Na kolkę jelitową cierpi około 60 proc. dzieci. Mimo iż jest dolegliwością przejściową, spędza z powiek sen niemowląt oraz ich rodziców. Najczęściej pojawia się w czasie karmienia lub po posiłku. Obserwuje się wzdęcie brzuszka, prężenie tułowia, dziecko płacze nawet kilka godzin i niezwykle trudno je uspokoić. Najczęściej kolka pojawia się między 3 a 12 tygodniem życia i trwa do około 3 miesiąca (niekiedy jednak może się utrzymywać nawet do 9 miesiąca życia). Dolegliwość ta częściej dotyka chłopców. Przyczynami kolek są: zbyt łapczywe jedzenie, nieprawidłowe odżywianie się matki karmiącej, błędy w technice karmienia, alergia na mleko krowie, nietolerancja laktozy.