Sałatki na suku

Następnego dnia idę na suk, czyli plac targowy, przekonać się, czym handlują mieszkańcy. Zdumiewa mnie różnorodność i obfitość towarów. Kobiety przyrządzają pyszne sałatki, np. z marynowanych buraczków. Sześć obranych i pokrojonych w cienkie krążki buraków, dwa ząbki siekanego czosnku; wykładają na folię aluminiową, przyprawiają dwiema łyżkami oliwy z oliwek, jedną octu winnego, pietruszką i cukrem, robią mały pakunek i pieką około 45 minut. Uczą mnie też, jak zrobić sałatkę z marchewki i kminku. Na tę słynną marokańską surówkę potrzeba około kilograma startej marchwi, łyżki kminku, trzech łyżek oliwy z oliwek i soku z dwóch cytryn.

Harira w Marakeszu

Opuszczam Szczęśliwą Dolinę i kieruję się w stronę Marakeszu. Uwielbiam to miasto z placem Dżema el-Fna. Przez okrągły rok, siedem dni w tygodniu, od siedemnastej pojawiają się na nim ciężarówki-kramy, które zamieniają to miejsce w wielką restaurację pod gołym niebem. Jedyny taki plac na świecie, wpisany został na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. W tej olbrzymiej restauracji karmią świetnie. Warto przed wizytą tam pościć przez cały dzień. Ucztę zaczynam od hariry - zupy z bobu, z makaronem i soczewicą. Podaje się ją z szabaką, czyli ciastem w miodzie. Do tego suszone daktyle. Wspaniałe jest to połączenie dwóch elementów słodyczy i gęstej zupy. To miejsce pobudza apetyt przez dobiegające zewsząd aromaty przypraw, smażonych potraw, zapach świeżych ryb, woń kotlecików z mielonej jagnięciny i wszechobecnej mięty.

Skarby oceanu

Ostatni etap mojej wyprawy wiedzie nad Ocean Atlantycki, jakieś 1500 kilometrów na południe od Marakeszu. Docieram do odciętej od świata osady rybaków. Ich kuchnia bogata jest w ryby i owoce morza. Połów zaczynają o szóstej rano. Mieszkańcy osady należą do niewielkiej społeczności zawodowych rybaków. Mieszkają tu odcięci od rodzin prawie jedenaście miesięcy. Cały połów sprzedają wspólnie - to zasada tej małej społeczności. Każdego dnia zjawiają się hurtownicy, którzy dobrze płacą za świeżutkie skarby morza. Przed odjazdem wybieram się wędkować, gdzie wody mienią się czystym, modrym błękitem.