Grzyby są rozpowszechnionymi pasożytami roślinnymi (co drugi, trzeci człowiek jest ich nosicielem). Jednak obecność tych organizmów na skórze lub śluzówkach nie przesądza o zachorowaniu. Aby rozwinęła się grzybica, muszą być spełnione określone warunki, np. :

- osłabienie układu odpornościowego ustroju na skutek schorzenia podstawowego lub w wyniku działania niektórych leków,
- urazy, zadrapania skóry, sprzyjające wnikaniu grzybów chorobotwórczych w skórę,
- nadmierna wilgotność skóry, ułatwiająca wzrost grzybów i szerzenie się infekcji.

Do czynników zwiększających ryzyko zakażeń grzybiczych należą także niektóre leki. Są to:
- antybiotyki (naruszające równowagę flory jelitowej),
- leki hormonalne (grzybica pochwy),
- leki osłabiające układ odpornościowy (np.: cytostatyki, kortykosteroidy, cyklosporyna, azatiopryna).

 Wyróżnia się 3 główne grupy grzybów chorobotwórczych:

- pleśnie – grzyby nitkowate – długie włókienka, tworzące grzybnię, są to np. dermatofity    (ich nazwa związana jest ze zdolnością do trawienia keratyny); Aspergillus fumigatus (może wywołać płucną lub rozsianą grzybicę kropidlakową),

- drożdże prawdziwe – jednokomórkowe okrągłe lub owalne grzyby, np. Cryptococcus neoformans (może wywołać kryptokokowe zapalenie opon mózgu lub płuc, zazwyczaj  u chorych z osłabioną odpornością),

- grzyby drożdżopodobne – przypominają drożdże (zgodnie z nazwą), ale mogą mieć  także postać długich nierozgałęzionych włókienek; do tej grupy należy także Candida albicans
(wywołuje pleśniawki jamy ustnej, zapalenie pochwy, wsierdzia, posocznice).