Grypa A/H1N1

Niektóre podtypy wirusa A/H1N1 odpowiedzialne są za pandemie grypy z lat 1918-1919 (hiszpanka) oraz 2009-2010 (grypa meksykańska, potocznie nazywana świńską). Hiszpanka pochłonęła około 50 mln ofiar śmiertelnych na całym świecie, co wielokrotnie przewyższyło liczbę ofiar I wojny światowej (ponad 8 mln). Wywoływała krwotoki z nosa, żołądka, jelit, obrzęki płuc, a w konsekwencji śmiertelne krwotoczne zapalenie płuc. Z kolei na grypę meksykańską zachorowało ponad 850 tysięcy osób, z czego zmarło ok. 12 tys. W chwili obecnej śmiercionośność grypy A/H1N1 wynosi od 0,1 do 0,2 proc., co jest porównywalne z liczbą zgonów wywołanych grypą sezonową.

Pierwsze przypadki zakażeń wirusem A/H1N1 spowodowane były bezpośrednim kontaktem z zarażonymi świniami (u których śmiertelność jest niska). Wirus ten może jednak przenosić się między ludźmi. W większości przypadków choroba ta przebiega łagodnie, a jej objawy ustępują samoistnie po około tygodniu.

Objawy grypy meksykańskiej podobne są do tych spowodowanych grypą sezonową, choć chorzy częściej skarżą się na dolegliwości ze strony układu pokarmowego – bóle brzucha, biegunkę i wymioty. Jak przy zwykłej grypie mogą pojawić się powikłania (najczęściej ciężkie zapalenie płuc z niewydolnością oddechową), które są główną przyczyną zgonów. W przeciwieństwie do tradycyjnej grypy najczęściej zapadają na nią dzieci i ludzie do 30 roku życia (stanowią aż 80 proc. wszystkich zarażonych), którzy nie zetknęli się wcześniej z wirusem, więc w ich organizmie brakuje odpowiednich przeciwciał. Odporność można zwiększyć, poddając się szczepieniom ochronnym, dopuszczonym do obrotu w Unii Europejskiej od października 2009 roku. Wiele kontrowersji budzi potoczna nazwa tej grypy, która wzięła się z faktu pierwszego wykrycia wirusa A/H1N1 właśnie u świń. Sugeruje bowiem możliwość zarażenia się świńską grypą na skutek spożywania wieprzowiny, choć obróbka termiczna zabija wirusa A/H1N1.