Niezbędne ćwiczenia

Niezwykle istotną rolę odgrywają tak zwane ćwiczenia kontrlateralne, czyli ćwiczenia zdrowej kończyny, szczególnie tych stawów, które po stronie chorej są objęte unieruchomieniem. W ćwiczeniach tych wykorzystujemy (ujmując w pewnym uproszczeniu) fizjologiczne zjawisko polegające na tym, że mózg wysyłając impuls do ćwiczonej, zdrowej kończyny, posyła „echo” tego impulsu do kończyny unieruchomionej, dokładnie do tych samych mięśni, które ćwiczą aktywnie, wywołując mikroskurcze mięśni unieruchomionych, zapobiegając ich bezwładowi i zanikowi.

Gdy złamie się noga

Przy złamaniach kończyny dolnej ważne jest częste (kilka razy w ciągu dnia)  umieszczanie nogi unieruchomionej na podwyższeniu. A zatem np. w trakcie oglądania telewizji warto kłaść nogę na wałku wysokości około 30 cm i co pewien czas starać się w miarę możliwości unosić ją jeszcze wyżej na kilka sekund. Takie ćwiczenia wspomagają krążenie krwi, zmniejszają obrzęk, wzmacniają mięśnie. W wolnych od unieruchomienia stawach wykonujemy wszystkie możliwe ruchy, ćwicząc podobnie jak w przypadku kończyny górnej, a także wykonując podobne zabiegi relaksujące zmęczone mięśnie i poprawiające miejscowe krążenie. Także ćwiczenia kontrlateralne wykonujemy podobnie jak w przypadku kończyny górnej.

Dodajmy, że przy długotrwałym unieruchomieniu nogi naturalnym zjawiskiem jest zanik mięśnia czworogłowego uda. Żeby temu przeciwdziałać, należy przeprowadzać ćwiczenia izometryczne. Polegają one na kilkusekundowych napięciach tego mięśnia prowadzonych naprzemiennie z kilkunastosekundową przerwą przez 4-5 minut. Ćwiczenia takie należy powtarzać parę razy w ciągu dnia.

Zbędna nadopiekuńczość

Ważne jest także to, by osoba z gipsem nie rezygnowała zupełnie ze zwykłej, życiowej aktywności i w miarę swoich możliwości czynnie uczestniczyła w codziennych zajęciach. Dzięki temu szybciej wróci do formy. Taka aktywność jest formą rehabilitacji zarówno fizycznej,  jak i społecznej osoby czasowo wyłączonej z normalnego życia. Nadopiekuńczość rodziny, będąca naturalną pierwszą reakcją, nie powinna posunąć się do tego, by pacjent zupełnie biernie oczekiwał zdjęcia gipsu z kończyny. Po usunięciu unieruchomienia pacjent może przystąpić do wykonywania ćwiczeń z  progresją obciążenia i zakresu ruchu, pamiętając o tym, że efekty będą widoczne dopiero po pewnym czasie.

Menu też ma znaczenie

Nie zapominajmy także o tym, że istotną rolę w procesie zdrowienia odgrywa odpowiednio zbilansowana dieta. Okres zmniejszonej aktywności fizycznej w sposób naturalny może wpływać na wzrost masy ciała. Dieta powinna być wysokobiałkowa dla utrzymania odpowiedniej kondycji fizycznej i właściwego funkcjonowania mięśni, ważne jest również to, by była bogata w odpowiednie mikroelementy, które mają wpływ na proces zrostu kości, takie jak wapń, fosfor, fluor, a także wit. D.