Nasze ciało nie jest bezwonne. Pachniemy, choć nasza naturalna woń powinna być dla większości z nas niewyczuwalna. Nasz zapach wykorzystują osoby szkolące psy ratownicze, które potrafią odszukać człowieka zasypanego lawiną. Zwierzęta te – podobnie jak koty czy słonie – mają wyjątkowo wyczulony narząd węchu. Jednak my sami nie powinniśmy „czuć” siebie, naszych współpracowników czy znajomych. Im bliżej lata i cieplej, tym trudniej zachować ten stan. Staramy się zagłuszyć zapach potu ciężkimi perfumami, a przykry zapach z ust likwidujemy miętowymi gumami do żucia. W ten sposób tylko maskujemy problem, a nie staramy się go rozwiązać.

Strategiczne miejsca

Dlaczego człowiek się poci? Proces ten – odczytywany przez wiele osób jako uciążliwość – jest nam niezbędny do życia. Dzięki możliwości pocenia się nasz organizm nie dopuszcza do przegrzania się i dostosowuje się do panującej temperatury. Poza tym wydzielina z gruczołów potowych tworzy barierę ochronną na skórze. Jednak „skutki uboczne” tego działania to wilgotne stopy i dłonie, krępujący zapach, nieestetyczne ślady pod pachami. Sam pot jest bezwonny. Nieprzyjemny zapach pojawia się wtedy, gdy po wydostaniu się z gruczołów potowych „spotka” się na naszym ciele z bakteriami.

Krępującą wilgoć najczęściej odczuwamy na dłoniach, stopach, w okolicach intymnych i pod pachami. Pierwszym krokiem, który musimy zrobić walcząc z potem, jest noszenie ubrań z naturalnych, przewiewnych, „oddychających” materiałów. Pachy należy depilować, gdyż na włosach osiadają bakterie, które odpowiadają za przykry zapach potu. Ciało należy myć dokładnie i równie skrupulatnie spłukiwać z niego resztki mydła czy żelu pod prysznic. W walce z potem pomogą dezodoranty lub antyperspiranty. Te drugie przeznaczone są dla osób, które mają większy problem z poceniem. U kobiet z bardzo dużym biustem pot może doprowadzić do odparzeń, dlatego bez talku albo specjalnej zasypki się nie obędzie. Bez problemu dostaniemy także różnego rodzaju emulsje przeciw poceniu.

Siódme poty

O tej porze roku szczególnej troski wymagają także okolice intymne. Ze względu na wyjątkową wrażliwość tych miejsc i metody walki z potem są w tej sytuacji ograniczone. Przede wszystkim trzeba więc dokładnie myć te okolice. Używajmy do tego specjalnych, delikatnych preparatów, nigdy zwykłego mydła, które doprowadzi do podrażnień, a nawet infekcji. Wśród preparatów do higieny intymnej każda z pań znajdzie coś dla siebie. Inne preparaty powinny wybrać kobiety w okresie menopauzy, które mogą się skarżyć na suchość śluzówki, inne młode dziewczyny, jeszcze inne kobiety skarżące się np. na nawracające infekcje okolic intymnych.

Także noszenie nieoddychającego obuwia, syntetycznych skarpet lub rajstop sprzyja poceniu stóp, a w konsekwencji rozwojowi bakterii i grzybów. Co jednak zrobić, gdy ze względu na charakter pracy musimy zawsze nosić zakryte obuwie? Przede wszystkim zmienić je na takie wykonane z „oddychającego” materiału. Możemy kupić także specjalne wkładki do obuwia, które pochłaniają nadmiar wilgoci. Stopy należy myć tak często, jak to jest konieczne – nawet kilka razy dziennie. Jeśli i to nie rozwiązuje problemu, należy wybrać się do apteki lub drogerii i zaopatrzyć się w talk albo dezodorant do stóp.