Łzy wydzielane są zawsze w takiej samej ilości

MIT. Zmniejszenie się ilości łez następuje około 50 roku życia i jest związane ze zmianami zanikowymi gruczołu łzowego. Do tego dochodzić mogą zmiany hormonalne u kobiet w okresie przekwitania. Zaburzenia produkcji łez mogą nastąpić także w trakcie stosowania pigułek antykoncepcyjnych, być następstwem przyjmowania niektórych leków (np. obniżających ciśnienie czy antyalergicznych) czy skutkiem blizn spojówkowych (np. po zapaleniach, oparzeniach chemicznych lub termicznych). Nie można też zapomnieć o zaburzeniach w produkcji łez będących efektem schorzeń ogólnoustrojowych, często pozornie niezwiązanych ze schorzeniami okulistycznymi, m.in. chorób tarczycy, cukrzycy, chorób reumatycznych i dermatologicznych, jak również chorób onkologicznych itp.

Zespół suchego oka może być niebezpieczny

FAKT. Nieleczony zespół suchego oka może mieć poważne konsekwencje – od zapalenia, owrzodzenia i zmętnienia rogówki, nawet do zeskórzenia gałki ocznej, co połączone jest z nieodwracalną utratą wzroku. Dlatego tak ważne jest rozpoznanie etiologii schorzenia, ponieważ wczesne wykrycie oraz leczenie przyczynowe pozwoli na uniknięcie groźnych komplikacji.

Istnieje metoda wspomagająca działanie sztucznych łez

FAKT. Leczenie zespołu suchego oka za pomocą specjalnych kropli, tzw. sztucznych łez, nie zwalnia z obowiązku podejmowania działań oszczędzających własne łzy pacjenta. W tym celu można poddać się zabiegowi wprowadzenia do kanalików łzowych maleńkich zatyczek, co skutkuje zamknięciem drogi odpływu łez, które dłużej pozostają w oku. Jeśli metoda się sprawdzi i dojdzie do poprawy stanu klinicznego oka, można zdecydować się na zabieg zamknięcia początków kanalików łzowych, co daje trwały efekt.