Marchew jest dostarczycielką karotenu, którym barwi się lizaki, lody, cukierki. Lucerna także zawiera karoten, który służy do zdrowego kolorowania zup, kisieli czy słodkich deserów. Mączka z pokrzywy czy z jarzębiny to kolejny dostarczyciel karotenu, służący do „malowania" ciasta. Natomiast tak zwany „ekstrakt olejowy karotenów z koagulatu białkowo-karotenowego" jest idealny do koloryzowania makaronów i margaryn wszelkiej maści.

Karotenoidy są najbardziej popularną farbką do żywności. I tanią, bo występującą naturalnie w przyrodzie. Dzięki nim otrzymuje się barwy od żółtej przez pomarańczową do soczystej czerwieni. Ich obecność w produkcie spożywczym jest oznaczona symbolem E160, toteż kiedy widzimy ów symbol, nie musimy się obawiać barwnika. Nie jest toksyczny!

Kurkuma i inne

Warto dodać, że na żółty kolor barwi też kurkuma, czyli kurkumina (E100), zwana także szafranem indyjskim, którą uzyskuje się z egzotycznej rośliny Curcuma Longa. Jest dużo tańsza od bardzo drogiego szafranu.
Do nieszkodliwych, a naturalnych barwników żywności należą też: ryboflawina (E101i), czyli witamina B, pomarańczowe Annato, czyli biksyna ( E160b) pochodząca z nasion tropikalnego drzewa Bixa orellana L., ekstrakt z czerwonej papryki, tak zwana kapsantyna (E160c), czerwono barwiący ekstrakt z pomidorów, czyli likopen (E160d) czy betanina (E162), czyli czerwień buraczna, naturalny barwnik z buraków.

Chlorofil, oznaczany symbolem E-140, należy do tak zwanych związków porfirynowych występujących w przyrodzie. To on barwi na zielono rośliny, ale po przemysłowym wyodrębnieniu go z roślin służy do malowania choćby groszku w puszce czy mrożonego szpinaku.

Czerwień zmielonych czerwców

Bardzo oryginalnym barwnikiem jest czerwono barwiąca koszenila (E120), dostarczająca kwas karminowy. Tę naturalną farbkę otrzymuje się z suszu zmielonych owadów - czerwców kaktusowych (Dactylopius coccus), żyjących w Meksyku. W dawnych czasach uzyskiwano go również z czerwców polskich (Porphyrophora polonica), ale był to barwnik dużo droższy.

Niegdyś koszenilą barwiono tkaniny, z których szyto m.in. purpurowe kardynalskie szaty. Dziś koszenila wraca do łask i służy do barwienia żywności: herbatników, jogurtów, alkoholi, przetworów mięsnych i owocowych, ryb, gumy do żucia, a także pastylek przeciwkaszlowych.

Cenny szafran

Żółto barwiący potrawy szafran jest najdroższą i najszlachetniejszą przyprawą i barwnikiem na świecie. Uzyskuje się go ze znamion kwiatów krokusa (Crocus dativus). Barwi się szafranem ryż, zupy, ciasta, dodaje do owoców morza. To jedyna przyprawa, która nadaje potrawom barwę, smak i zapach.