Wyróżniamy trzy wielkie rodziny nieżytów nosa: infekcyjne, alergiczne i naczynioruchowe. Mają wspólne objawy, ale różnią się dolegliwościami.

Katary infekcyjne

Ich występowanie jest powiązane z przełomami pór roku - jesieni i zimy oraz zimy i wiosny. Infekcje nosa zwłaszcza często występują u dzieci w wieku 2-3 lat, kiedy dochodzi u nich do spadku poziomu niektórych przeciwciał. Objawem kataru wirusowego jest wodnista wydzielina, ale jeśli dojdzie do zakażenia bakteriami gronkowca lub paciorkowca, robi się zielonkawa lub żółtawa. W takich infekcjach występują stany podgorączkowe lub gorączka, bóle w okolicy rzutowania zatok czołowych i szczękowych. Często towarzyszy temu zapalenie oskrzeli, krtani oraz odkrztuszanie ropnej wydzieliny.

- Bardzo ważna jest profilaktyka, w której stosuje się leki na odporność komórkową. Są to wyciągi bakteryjne, podawane w tabletkach, czasami w aerozolach - wyjaśnia prof. dr hab. Edward Zawisza, laryngolog i alergolog. - W celach profilaktycznych można też podawać podskórnie wyciągi z bakterii. W zależności od rodzaju szczepionki, po 2-3 miesiącach dochodzi do mobilizacji czynników odpornościowych. Objawowo katary infekcyjne leczymy lekami przeciwzapalnymi, nie powinno się jednak ich stosować dłużej niż pięć dni.

Katary alergiczne

Wydzielina w katarach alergicznych jest wodnista i czysta. Cechą charakterystyczną takich nieżytów jest sezonowość. 70-80 proc. katarów siennych występuje na przełomie maja i czerwca. Pacjenci z katarem siennym lepiej się czują po deszczu, który wypłukuje pyłki z atmosfery. Mówi się o nich, że „lubią zapach mokrych chodników". Dolegliwości łagodnieją, jeśli znajdują się na basenach, w mieszkaniach, gdzie jest wilgotno.

Katar sienny niesie za sobą astmy sienne. Niektóre pyłki są mniejsze i wpadają z nosa do płuc, wywołując duszność. Czasami występują alergie skóry, a także objawy migrenowe spowodowane dostaniem się pyłków do nosa i wywołaniem krwawienia oraz zaatakowaniem naczyń krwionośnych. Kataru siennego nie potrafimy leczyć. Ale można mu zapobiegać, podając szczepionki odczulające. Objawowo zaleca się przyjmowanie leków antyhistaminowych.