Cukrzyca jest efektem braku w organizmie insuliny, hormonu wytwarzanego przez trzustkę. Rolę insuliny w naszym organizmie można przyrównać do roli klucza – dzięki niemu możemy dostać się do mieszkania, zaś dzięki insulinie cukier (glukoza) może dostać się do komórek ciała. Tu glukoza przekształcana jest m.in. w energię. Jeśli w organizmie brakuje insuliny, cukier gromadzi się w krwioobiegu.

Cukrzyca typu 2

Jest to najczęstsza postać choroby – dotyczy przede wszystkim ludzi po 40 roku życia, ale coraz częściej chorują na nią także dzieci. Jest to związane z tym, że przejmujemy zachodni styl życia wraz z jego wadami: brakiem ruchu i fast foodami. Mamy poważny problem z nadwagą i otyłością, a zbędne kilogramy zwiększają ryzyko zachorowania na „słodką chorobę”. Dodatkowo ryzyko zachorowania na cukrzycę wzrasta u osób, które mają w rodzinie diabetyka, zagrożone są także kobiety cierpiące na zespół policystycznych jajników. Co gorsze, cukrzyca przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów.

Czasami jednak organizm nas ostrzega i wysyła sygnały, które świadczą o rozwijającej się chorobie np.: wzmożone pragnienie czy częste oddawanie moczu. Innym typowym dla niej objawem jest chudnięcie pomimo apetytu. Zaniepokoić powinny nas także świąd skóry, nawracające infekcje grzybicze, ogólne osłabienie połączone z sennością oraz długie gojenie się ran. Osoby, które zauważyły takie sygnały u siebie, powinny jak najszybciej zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który może wypisać skierowanie do poradni diabetologicznej lub wysłać nas na badania.

Cukrzyca typu 2 nie od razu wymaga leczenia insuliną. Podstawą terapii, zwłaszcza na początku, jest odpowiednio skomponowana dieta oraz leki. Dzięki temu można zapobiec gwałtownym skokom glukozy po posiłku. Warto pamiętać o tym, iż w profilaktyce cukrzycy typu 2 duże znaczenie wspomagające wykazują zioła. Dopiero po latach chorzy muszą sięgać po insulinę.