Co na talerzu?

Serce diabetyka wymaga także stosowania odpowiedniej diety. Jej celem powinno być przede wszystkim zrzucenie zbędnych kilogramów i unikanie „złego” cholesterolu, który przyspiesza rozwój miażdżycy. Cukrzyków obowiązuje więc menu niskokaloryczne. Prawidłowo zbilansowana dieta powinna składać się w 10 procentach z białka, w 30 procentach z tłuszczów i w 60 procentach z węglowodanów. Bardzo ważny jest także sposób jedzenia. Najlepiej, gdy w ciągu dnia będziemy spożywać pięć posiłków (trzy dania główne i dwie mniejsze przekąski). Dzielenie jadłospisu na mniejsze porcje nie tylko ułatwia trawienie, ale i pomaga przyswajać składniki odżywcze.

Z menu cukrzyka, oprócz cukrów prostych, muszą więc zniknąć także tłuszcze i pokarmy bogate w tłuszcz: mięsa (boczek, słonina, smalec, parówki i wędliny), wysokotłuszczowy nabiał (masło, śmietana, ser żółty i topiony) oraz, oczywiście, torty i ciasta. Równie bogate w tłuszcze są ryby morskie oraz oleje roślinne i to właśnie nimi należy uzupełniać dzienną dawkę tłuszczu. Zaleca się także częstsze spożywanie produktów zbożowych i warzyw. Są one wskazane zarówno przy problemach z cukrzycą, jak i sercem. Mają bowiem tę zaletę, że oprócz małej ilości kalorii zawierają błonnik, który wychwytuje cząstki cholesterolu i zapobiega ich wchłanianiu. Produkty roślinne zawierają także przeciwutleniacze, takie jak witamina A, D i E oraz regulujący ciśnienie potas.

Cukrzycy mający problemy z sercem muszą także kontrolować poziom cholesterolu we krwi. Jak wiadomo, wysokie stężenie LDL („złego” cholesterolu) jest jednym z głównych czynników zwiększających ryzyko wystąpienia zawału. Bardzo korzystny wpływ na regulację poziomu cholesterolu we krwi ma wspomniany już błonnik. Dlatego też warto włączyć do diety pełnoziarniste pieczywo, fasolę, groch, muesli oraz makarony bezjajeczne. Ważnym elementem diety osób z problemami sercowymi jest także ograniczenie spożywania soli kuchennej, która podnosi ciśnienie. Jej dzienna dawka nie powinna przekraczać 5 gramów. Zrezygnujmy więc z popularnego w naszym kraju nawyku dosalania każdej potrawy.