Zatrucia wywołane lekami stanowią około 70 proc. wszystkich przypadków zatruć toksykologicznych w Polsce. Z reguły są to próby samobójcze z przedawkowania leków przeciwbólowych, nasennych i innych leków psychotropowych. Warto wiec przyjrzeć się bliżej ich działaniom niepożądanym.
Leki psychotropowe to leki związki o bardzo zróżnicowanej budowie chemicznej, które wykazują silne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, wybiórczo wpływając na procesy intelektualne i stany emocjonalne. Leki psychotropowe wpływają na funkcjonowanie mózgu, przez odpowiednią modulację neuroprzekaźników ośrodkowego układu nerwowego, wpływają na receptory anodujące się w mózgu. Wykazują silne działanie, dlatego w bardzo łatwy sposób można przedawkować omawiane leki i doprowadzić do zatrucia organizmu.
Próby samobójcze przy użyciu wymienionych leków stanowią poważny problem medyczny, jak i diagnostyczny. Najczęściej w celu umyślnego wywołania zatrucia pacjenci z zaburzeniami psychicznymi stosują pochodne benzodiazepin, które wywołują silne działanie na ośrodkowy układ nerwowy i długo utrzymują się w organizmie, niosąc za sobą ryzyko kumulacji. Pochodne beznodiazepin wykazują działanie anksjolityczne, nasenne, przeciwdrgawkowe i miorelaksacyjne. Leczenie tą grupą leków nie powinno przekraczać okresu 4 miesięcy.
Podczas terapii pochodnymi beznoiazepin nie powinno spożywać alkoholu ani łączyć ich z innymi lekami wpływającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Działania niepożądane występuję po zastosowaniu benzodiazepin długo działających, które wywołują nadmierne zahamowanie ruchowe, nadmierną senność, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenie koordynacji ruchów, w niektórych zatruciach mogą wywołać zaburzenia widzenia, nudności, zatrzymanie moczu, spadek ciśnienia tętniczego krwi, niewyraźna mowa. Wszystkie te objawy mogą wywołać śpiączkę u chorego i bezpośrednie zagrożenie dla jego życia.
Działania niepożądane i postępowanie w przypadku zatrucia.
Metodą leczenia zatrucia u chorego przytomnego o głównie płukanie żołądka w celu prowokacji wymiotów i jak najszybszego usunięcia lek z organizmu. Jeżeli zatruty jest nieprzytomny, zaleca się podawanie przez sondę dożołądkową węgla aktywnego w celu absorpcji leku – trucizny i alkalizację moczu, dzięki czemu pochodne beznodiazepin szybciej zostają wydalane przez nerki. Jeżeli funkcjonowanie nerek jest nieprawidłowe, toksykolog powinien zalecić hemodializę lub dializę dootrzewnową. Wspomagająco w leczeniu zatrucia stosuje się solne środki przeczyszczające.
Aby korzystać z Mojego Konta zaloguj się lub zarejestruj!
Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.