Przede wszystkim przed długą podróżą powinniśmy być dobrze wyspani i wypoczęci. Warto również wcześniej przestudiować trasę, by jak najmniej niespodzianek spotkało nas podczas jazdy. Jednak największym przeciwnikiem kierowcy udającego się w daleką trasę jest znużenie i senność. Przyczynia się do tego upał i grzejące niemiłosiernie słońce, przed którym nie zawsze uchroni nas nawet klimatyzacja. Promienie słońca nie tylko męczą nasze oczy, co czasami może prowadzić do powstawania tzw. mroczków, ale świecąc stale w jeden punkt powodują pewne otępienie u kierowcy.

Objawy, które powinny nas zaniepokoić, to:

- częste ziewanie,

- swędzenie oczu,

- wspomniane mroczki,

- utrata właściwego wyczucia przestrzeni (zła ocena odległości i prędkości, brak płynności przy wchodzeniu w zakręty oraz problemy z utrzymaniem toru jazdy),

- skrajnym przejawem znużenia jest przysypianie za kierownicą na ułamki sekund, co powoduje że na chwilę tracimy kontrolę nad pojazdem.

Tego typu objawy pojawiają się nawet u najlepszych i najbardziej doświadczonych kierowców, jeżeli nie zadbają właściwie o higienę jazdy. Paradoksalnie największe znużenie ogarnia kierowców na długich, prostych, z pozoru bezpiecznych odcinkach, na których nie są zmuszeni do ciągłych manewrów i skupiania uwagi. Trzeba pamiętać, że samochód jadący z przepisową prędkością 90 km/h w ciągu jednej sekundy pokonuje 25 metrów.