Pod pojęciem zespołu bolących pleców kryje się wiele problemów: przeciążenia, zmiany zwyrodnieniowe czy problemy pourazowe. Wszystkie one mają jeden wspólny mianownik - ból, czasami promieniujący aż do kończyn.

Za ciężki plecak

Wyobraźmy sobie osobę dorosłą chodzącą do pracy i z powrotem z 20-kilogramowym workiem ziemniaków na plecach, przez 5 dni w tygodniu, 10 miesięcy w roku, przez wiele, wiele lat. Prawda, że to nieprzyjemna wizja? A noszenie takiego ciężarku przez kilkulatka? Problem wcale nie jest przesadzony, tyle bowiem mogą ważyć dziecięce tornistry.

Wbrew pozorom ciężki plecak nie przestaje być problemem nastolatków. Mimo pozorów pewnej dojrzałości, młodzież w wieku gimnazjalnym czy licealnym również nie powinna dźwigać zbyt dużo na plecach. Wszystko dlatego, że włókna mięśniowe nie nadążają w tym okresie życia za szybkim wzrostem kośćca. W tym wieku negatywnie na kręgosłup wpływa też brak aktywności fizycznej, spędzanie wolnego czasu przed komputerem czy telewizorem. I tak po 6-7 godzinach spędzonych w szkolnej ławce dziecko wraca do domu, gdzie „przesiaduje" bezczynnie kolejne godziny. Taki tryb życia nie daje szans na harmonijny rozwój mięśni posturalnych, pojawia się więc ból. Okres studiów jest prostym przedłużeniem zachowań wykształconych w młodszym wieku. Do tego dochodzi typowa dla tego etapu życia duża aktywność towarzyska, która również zabiera czas na niezbędną rekreację fizyczną. Efekt? Bóle pleców coraz częściej występujące w tej grupie populacji.

A im jesteśmy starsi, tym jest gorzej z aktywnością fizyczną. Osoby dorosłe, aktywne zawodowo, zasadniczo nie ćwiczą, bo - jak wszyscy wiemy - ,,czym skorupka za młodu nasiąknie ..." . Tymczasem praca zawodowa wykonywana przez wiele lat na określonym stanowisku pracy nieuchronnie prowadzi do powstawania zmian zwyrodnieniowych w obrębie stawów kończyn i kręgosłupa. Konsekwencją jest pojawienie się bolesności, która ogranicza mobilność, powodując przykurcze mięśni i zmniejszając zakres ruchów w stawach.