Astygmatyzm jest najczęściej wrodzoną wadą wzroku, choć zdarza się, że jest następstwem urazów, zapaleń lub procesów zwyrodnieniowych. Bez względu na przyczynę – wskutek nieregularnej budowy rogówki oka, rzadziej wadliwej budowy soczewki – promienie słoneczne wpadające do oka załamują się niejednakowo. W efekcie w oku powstaje nieostry, rozmazany obraz.

Decyduje mózg

Jeżeli wada, liczona liczbą dioptrii, jest niewielka, mózg potrafi się do tego przystosować. Osoba z astygmatyzmem nie odczuwa więc dyskomfortu i może swobodnie czytać, prowadzić auto, pracować przy komputerze.

W przypadku większej wady sprawa jest już bardziej skomplikowana. Obraz docierający do mózgu jest niewyraźny, zamglony, kontury przedmiotów nieostre. Kropka jest plamką o rozmazanym brzegu, linia prosta – linią krzywą. Astygmatyków cechuje często także brak wyczucia przestrzeni.

Astygmatyzm często łączy się z innymi wadami wzroku – nadwzrocznością lub krótkowzrocznością.

Okulary na nos

Najprostszym sposobem korekcji tej wady jest noszenie okularów. Są to specjalne szkła cylindryczne, dzięki którym ostrość wzroku znacząco się poprawia. I tu ciekawostka, zdolności przystosowawcze mózgu powodują, że w przypadku astygmatyzmu nie dobiera się ich idealnie do wady, ale wybór szkieł uzależnia od odczuć pacjenta. Przy niewielkiej wadzie, do 1 dioptrii, okulary wystarczy zakładać do nauki, pracy przy komputerze czy prowadzenia samochodu.

W ostatnich latach astygmatyzm wykrywa się znacznie częściej niż kiedyś, a to za sprawą ogromnego postępu w diagnostyce, która opiera się dziś na nowoczesnych urządzeniach komputerowych.