Podział antybiotyków

Antybiotyki ze względu na mechanizm działania wobec drobnoustrojów można podzielić na bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Antybiotyki bakteriobójcze (np. beta-laktamy, w tym penicyliny, aminoglikozydy, polimyksyny, glikopeptydy, lipopeptydy, peptydy, cykloseryna) zabijają bezpośrednio bakterie, natomiast bakteriostatyczne (np. tetracykliny, makrolidy, w tym erytromycyna, chloramfenikol, linkozamidy, kwas fusydowy) hamują rozwój tych drobnoustrojów. Leki te można również podzielić według zakresu działania. Wyróżnia się wówczas antybiotyki o wąskim zakresie działania, zwalczające tylko niewiele rodzajów bakterii (np. penicyliny i makrolidy działające na drobnoustroje Gram-dodatnie, aminoglikozydy – na Gram-ujemne, streptomycyna – na prątki gruźlicy) oraz o szerokim zakresie działania, skutecznym wobec wielu rodzajów bakterii (np. tetracykliny, chloramfenikol, aminopenicyliny).

Stosowanie i leczenie

Zanim lekarz zapisze antybiotyk, powinien poddać chorego badaniu bakteriologicznemu. Po zidentyfikowaniu drobnoustroju powodującego chorobę można zacząć przyjmować odpowiedni antybiotyk w postaci tabletek, kropli do oczu (krople do uszu są nieskuteczne), w zastrzykach lub zewnętrznie. Podczas doustnego przyjmowania antybiotyków ważne jest popicie tabletki przynajmniej połową szklanki wody, gdyż w przeciwnym razie może dojść do utkwienia leku w przełyku. Równie ważne w tym czasie jest zadbanie o mikroflorę układu pokarmowego.